Chapter Title : മൃഗയ 1 [Indrajith]

വെച്ചു നടന്നു...അവർക്കു സ്ഥലകാല വിഭ്രമം പിടിപെട്ടിരുന്നു...എങ്ങനെയോ അകത്തു പോയി ഊണ്മുറിയിലെ ബെഞ്ചിൽ അമർന്നു... കുറച്ചു സമയമെടുത്തു അവർ സ്വബോധം വീണ്ടെടുക്കാൻ...അവർ ചുറ്റും നോക്കി, ആരുടേയും ശബ്ദങ്ങളോ, കാൽപ്പെരുമാറ്റമോ കേൾക്കുന്നില്ല..

തന്റെ ദേഹത്തുനിന്നു വമിക്കുന്നതു പുരുഷന്റെ ഗന്ധമാണല്ലോ, അയാളുടെ രേതസ്സ് തന്റെ ഉള്ളറയിൽ നിന്നു കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നതു അവർ അറിഞ്ഞു... ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ അയാൾ തന്റെ പണി തുടരുന്നതു പുറത്തിറങ്ങി ശുചിമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുമ്പോൾ അവർ കണ്ടു....ഒരു പത്തു പെണ്ണുങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ഭോഗിച്ചാലും അയാൾക്ക് ഒരു കുലുക്കവും ഉണ്ടാവില്ല... രാത്രിയിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ് പ്രിയംവദ. പകൽ കണ്ട കാഴ്ചകൾ അവളെ അപ്പോളും മദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു....എന്നാലും അമ്മ??..... മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടുന്നു, ഇനിയിപ്പോൾ പുറത്തു പോണം, എന്തൊരു കഷ്ടമാണ്‌....അവൾ കോണിയിറങ്ങി...... മരം മുറിക്കുന്ന ശബ്ദം കുറേ നേരത്തേക്ക് കേൾക്കാതായപ്പോളാണ് പ്രിയ താഴേക്കിറങ്ങിയത്, ആരേം കാണുന്നില്ല എന്തോ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നല്ലോ, വിറകുപുരയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നു ...ആരോ ഞരങ്ങുന്ന പോലെ....അമ്മയെവിടെ പോയി , അയാളെയും കാണുന്നില്ലാലോ....ഇനി??? ഛെ!! എന്തൊക്കെയാണ് താൻ ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? വല്ല പട്ടിയോ പൂച്ചയോ ആവും.... വിറകുപുരയുടെ സമീപത്തുള്ള കിളിവാതിലിനടുത്തെത്തിയതും പട്ടിയും പൂച്ചയുമല്ലാ അകത്തു എന്നവൾക്കു മനസ്സിലായി..അവൾ ജനൽകീറിലൂടെ അകത്തു നോക്കി, അവള് തളർന്നു പോയി, താൻ രാവിലെ കണ്ട ഗന്ധർവ്വൻ അതാ അമ്മയുടെ മുകളിൽ അമര്ന്നു ഉയർന്നു താഴുന്നു, അമ്മ അയാളുടെ ചന്തിമേൽ തഴുകി, ഞെരിച്ചു, നുള്ളി അയാളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു...അവൾ വികാരവിക്ഷോഭത്തോടെ അവിടെതന്നെ നിന്നു...അയാൾ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു പിന്മാറി, പ്രിയയുടെ കണ്ണ് അയാളുടെ ലിംഗത്തിന്മേൽ ഉടക്കി....അമ്പലത്തിലെ കുട്ടിശ്ശങ്കരന്റെ അത്ര കാണുമോ?? ഏയ്‌, അത്ര വലിപ്പം ഒന്നും ഇല്യാന്നേ...