Chapter Title : മുഹബത്ത് 12 [Vashalan]
ഉണർത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ ഭാവത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അവളോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനോ മിണ്ടാനോ നിന്നില്ല. പൂർണ്ണമായും മൗനം പാലിച്ച് കിടക്കയുടെ ഒരു വശത്ത് ഇരുന്നു.
എന്റെ ആ മൗനവും അൻസിബയുടെ മുഖത്തെ മാറ്റവും ശ്രദ്ധിച്ച ചേട്ടൻ പതുക്കെ എന്നിലേക്ക് അടുത്തിരുന്നു. എന്നെ പൂർണ്ണമായും കാര്യങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെടുത്തണമെന്ന രീതിയിൽ ചേട്ടൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
"ഷാജു... നീ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്," ചേട്ടൻ വളരെ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. "ഞാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് ബലമായി ഒരു തീരുമാനം എടുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയല്ല. പക്ഷേ നീ തന്നെ ആലോചിച്ചു നോക്ക്, നമ്മൾ എത്രത്തോളം ദൂരം മുന്നോട്ട് വന്നു?
നിന്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു ആഗ്രഹമാണെങ്കിൽ നീ അൻസിബയെ എന്റെ അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നോ? അവളുടെ
സന്തോഷം കാണുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ആവേശം... അത് വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ തോന്നലല്ല."
ചേട്ടൻ ഒന്ന് നിർത്തി എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
"ഒരു അതിര് കടക്കാൻ നിനക്ക് ഭയമുണ്ട്, അത് സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷേ ആ അതിര് കടക്കുമ്പോഴാണ് ഈ അനുഭവത്തിന്റെ പൂർണ്ണത നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്.
ഞാൻ അൻസിബയെ പൂർണ്ണമായി സ്വന്തമാക്കുകയല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. ഇതിൽ നിന്റെ നിയന്ത്രണമാണ് പ്രധാനം.
നീ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിർത്തിക്കോളാൻ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിൽക്കും. ആ ഒരു ഉറപ്പ് ഞാൻ തരുമ്പോൾ പിന്നെന്തിനാണ് നീ ഭയപ്പെടുന്നത്?"
ചേട്ടന്റെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിലെ വിചാരങ്ങളെ വീണ്ടും ഇളക്കിമറിക്കാൻ
തുടങ്ങി.
ചേട്ടന്റെ ആ വാക്കുകൾ മുറിയിൽ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് നിശബ്ദത സൃഷ്ടിച്ചു. പുള്ളി പറഞ്ഞ
💬 Comments
View all comments