Chapter Title : മുഹബത്ത് 12 [Vashalan]

ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നീ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകും," ചേട്ടൻ തുടന്നു. "ധൃതിപിടിച്ച് ഒരു തീരുമാനവും എടുക്കേണ്ടതില്ല. നിന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ശാന്തമാകട്ടെ.

പക്ഷേ ഈ നിമിഷത്തിന്റെ ഭംഗി കളയാതെ, ആ വിശ്വാസം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോകാൻ നിനക്ക് സാധിക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്."

ചേട്ടന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് ചെറിയൊരു

അയവ് വന്നു തുടങ്ങി. എങ്കിലും അടുത്ത ചുവടുവെപ്പ് എന്തായിരിക്കണമെന്ന വലിയൊരു ചോദ്യം ഇപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു വശത്ത് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ഭയവും ആശങ്കയും, മറു വശത്ത് ആ കാഴ്ച നൽകുന്ന അടക്കാനാവാത്ത ആവേശവും—രണ്ടും തമ്മിൽ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു പോരാട്ടം നടക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ തലയുയർത്തി ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ദീർഘമായി നോക്കി. പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് യാതൊരുവിധ ധൃതിയോ നിർബന്ധമോ ഇല്ലായിരുന്നു. തികഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസവും, അതിലേറെ എന്നോടുള്ള ബഹുമാനവും മാത്രമാണ് ആ കണ്ണുകളിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.

"ചേട്ടാ..." ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു ഭാരത്തോടെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. "ചേട്ടൻ പറയുന്നതിന്റെ വശം എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ...

ഇത് വെറുമൊരു കളി അല്ലല്ലോ. ഇതുവരെ നടന്നതെല്ലാം ഒരു പരിധി വരെ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങളായിരുന്നു. ഇതിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ... പിന്നീട് എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുറ്റബോധം തോന്നുമായിരിക്കും എന്ന പേടിയാണ് എന്നെ അലട്ടുന്നത്."

ചേട്ടൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി, എന്റെ തോളിലെ കൈ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"നിന്റെ ആ പേടിയാണ് ഷാജു നിന്നെ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാക്കുന്നത്," ചേട്ടൻ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ ആ പേടിക്ക്