Chapter Title : മുഹബത്ത് 12 [Vashalan]

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി നിർവൃതിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് ആ നിമിഷം വലിയൊരു

ആദരവും ആവേശവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

"സന്തോഷമായി ഷാജു... അൻസിബേ..." ചേട്ടൻ വികാരഭരിതനായി പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളുടെ ഈ വിശ്വാസവും സ്നേഹവും ഞാൻ ഒരിക്കലും തെറ്റിക്കില്ല. വളരെ പതുക്കെ, നിന്റെ സമ്മതത്തോടെയും ആസ്വാദനത്തോടെയും മാത്രമേ ഞാൻ എന്തും ചെയ്യൂ.

നിനക്ക് എപ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയാലും എന്നോട് പറയാം."

ചേട്ടൻ പതുക്കെ കട്ടിലിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തിരുന്നു. പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് തികഞ്ഞ ശാന്തതയും എന്നാൽ കൺമുന്നിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു ആവേശവും നിഴലിച്ചിരുന്നു.

അൻസിബ അപ്പോഴും എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകളിലെ വിറയൽ കുറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, ശരീരത്തിലെ ചൂടും

ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയും കൂടിത്തന്നെ നിന്നു.

"ഷാജു, നീ അൻസിബയുടെ അരികിൽ തന്നെ ഇരിക്ക്," ചേട്ടൻ വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ഇത് നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുമാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് എപ്പോഴും തോന്നണം.

അവൾക്ക് പേടി തോന്നിയാൽ നീയാണ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടത്."

ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ അൻസിബയുടെ തലമുടിയിൽ പതുക്കെ തലോടി, അവളുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. "പേടിക്കണ്ട മോളെ... ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട്," ഞാൻ അവളുടെ കാതിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു.

എന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി. അവൾ കട്ടിലിൽ പതുക്കെ നിവർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞിരുന്നു. ചേട്ടൻ അവളുടെ കാലുകളുടെ അരികിലേക്ക് പതുക്കെ നീങ്ങിയിരുന്നു.

പെട്ടെന്നൊരു ധൃതിയും കാണിക്കാതെ, ചേട്ടൻ ആദ്യം അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ പതുക്കെ തഴുകാൻ തുടങ്ങി. ആ സ്പർശനം അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക്