Chapter Title : മുഹബത്ത് 12 [Vashalan]

കാര്യങ്ങളാണ്.

നിന്റെയും ഷാജുവിന്റെയും ഇടയിൽ ഇനി അങ്ങനെയൊരു സങ്കോചത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. അവൻ വരുമ്പോൾ നമുക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ കൂടുതൽ സംസാരിക്കാം."

അവൾ ചേട്ടന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ച് മൂളി: "ഉം... ഇക്ക വന്നിട്ട് വേണം കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്നുകൂടി തുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ."

വാതിലിന് പുറത്തുനിന്ന് ഇവരുടെ ഈ സംഭാഷണം കേൾക്കുമ്പോൾ, അകത്തേക്ക് കയറി അവരുടെ സംസാരത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക്

തോന്നിയതേയില്ല.

ചേട്ടൻ ഫോൺ കുറച്ചുകൂടി അവൾക്ക് കാണാവുന്ന രീതിയിൽ ചരിപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.നോക്കിക്കേ അൻസിബ, അവർ തമ്മിലുള്ള ആ ഒരു കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ കണ്ടോ?

പുള്ളിയുടെ നരച്ച നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിലേക്ക് അൻസിബ തന്റെ വിരലുകൾ പതുക്കെ ഓടിച്ചുകൊണ്ടാണ് കിടക്കുന്നത്. ചേട്ടന്റെ വിയർത്ത നെഞ്ചിലെ ആ നരച്ച രോമങ്ങളിൽ തടവിക്കൊണ്ട് അവൾ ഫോണിലെ വിഷ്വലുകളിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ചേട്ടാ..." അൻസിബ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

"എന്താ മോളെ?" ചേട്ടൻ ഫോണിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.

"അല്ല... ഇതിൽ കാണിക്കുന്നതുപോലെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇക്കയ്ക്ക് മുൻപ്

കൊടുക്കാത്ത തരം ഒരു ഫീലിംഗ് കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുമോ?

ഇക്കയ്ക്ക് ഇത് ഇഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന്..."

ചേട്ടൻ ഫോൺ ചെറുതായി താഴ്ത്തി, അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. "നീ എന്തിനാ മോളെ വെറുതെ ആശങ്കപ്പെടുന്നത്? ഷാജുവിന് നിന്നോട് പണ്ടുള്ളതിനേക്കാൾ സ്നേഹം കൂടുകയെ ഉള്ളൂ.

അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നിന്റെ ഈ മാറ്റമാണ്. നീ ഇത്രയും ഓപ്പണായി കാര്യങ്ങൾ കാണാനും സംസാരിക്കാനും തയ്യാറായത് തന്നെ അവന് വലിയൊരു സന്തോഷമല്ലേ?"

"അത് ശരിയാ ചേട്ടാ..." അവൾ ചേട്ടന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.മുൻപൊക്കെ എനിക്ക് ഇതൊക്കെ എന്തോ വലിയ തെറ്റാണെന്ന വിചാരമായിരുന്നു. പക്ഷെ