Chapter Title : മുഹബത്ത് 12 [Vashalan]

ഇക്ക ജോലി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ പറയും. ചേട്ടൻ അടുത്തിരുന്ന് സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം കേട്ടോ," അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചേട്ടന്റെ തോളിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു.

ഫോണിൽ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ ചേട്ടന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ പതുക്കെ വയറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി വെച്ചു. അവളുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ യാതൊരുവിധ മടിയോ സങ്കോചമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവളുടെ വിരലുകളുടെ സ്പർശവും അടുത്തുള്ള കിടപ്പും ചേട്ടനിലും സ്വാഭാവികമായ ശാരീരിക മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മുണ്ടിന്റെ മുകളിലൂടെയുള്ള മുഴപ്പിൽ ഉള്ള മാറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

എന്നാൽ രണ്ടുപേരും ആ അവസ്ഥയെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായും, പരസ്പരമുള്ള വിശ്വാസത്തോടെയും മാത്രമാണ് സമീപിച്ചത്.

"ചേട്ടാ..." അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, നമ്മൾ വെറുതെ അനാവശ്യമായ നാണവും പേടിയും മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം നല്ല നിമിഷങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത് എന്നാണ്."

ചേട്ടൻ അവളുടെ കൈയിൽ മെല്ലെ പിടിച്ച് അമർത്തി. "അത് തന്നെയാണ് അൻസിബേ ഞാൻ എപ്പോഴും പറയുന്നത്. നമ്മൾ മാറ്റിവെക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ സങ്കോചങ്ങളെയാണ്. അല്ലാതെ ശാരീരിക

സുഖത്തെ അല്ല.

അൻസിബ തന്റെ ഒരു കാൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി ചേട്ടന്റെ തുടയുടെ മുകളിലേക്ക് വെച്ചു. യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ, തികഞ്ഞ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെയാണ് അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.

ചേട്ടന്റെ അടുത്തേക്കു കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അവൾ ഫോണിലെ ദൃശ്യങ്ങളിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണുനട്ടു.

ചേട്ടൻ അവളുടെ കാലിൽ മെല്ലെ കൈവെച്ചു.

ഫോണിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുന്തോറും അവര്ക്കിടയില് രൂപപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക മൂഡും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാന് പറ്റി.

രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ സ്ക്രീനിൽ തന്നെ ഉറച്ചിരിക്കുകയാണ്. ശ്വാസഗതിയിൽ വന്ന ചെറിയ മാറ്റങ്ങളും