Chapter Title : മുഹബത്ത് 13 [Vashalan]

തീർത്ത് ചേട്ടന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന്

പണവും വാങ്ങി അവൻ ഇറങ്ങാൻ നേരം, "ശരി സർ, വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി," എന്ന് പറഞ്ഞ് വാതിലിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്നതിനിടയിൽ അവൻ അവസാനമായി ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

അൻസിബ അവനെ നോക്കി ലളിതമായി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊടുത്തു. അവൻ ധൃതിയിൽ ഇറങ്ങി വാതിലടച്ചു.

പിന്നീട് ഞാനും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും അൻസിബയെ നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

"മോളേ... നീ അവനെ ശരിക്കും വിയർപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ," ചേട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പാവം, എസിയുടെ പണി എങ്ങനെ തീർത്തു എന്ന് അവന് തന്നെ

അറിയുന്നുണ്ടാവില്ല!"

"അതെ മോളേ," ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയിട്ട് തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "അവന്റെ പാന്റിന്റെ മുൻവശത്തെ മുഴപ്പ് നീ കണ്ടില്ലായിരുന്നോ? അവന്റെ ബോധം മുഴുവൻ നീ ഇന്ന് കവർന്നു കളഞ്ഞു."

അൻസിബ നാണത്തോടെ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു. "അയ്യോ... ഞാൻ മനപ്പൂർവ്വം ഒന്നും ചെയ്തതല്ല ഇക്കാ.

ഇത് കേട്ട ഞാന് അവളെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ഹോ എങ്ങനെ മനപ്പൂര്വ്വം അല്ലെന്ന് വെറുതെ പറയല്ലേ. എനിക്ക് അറിയാലോ നിന്നെ..

അവള് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് പോയേ ഇക്കാ... പക്ഷേ... ഒന്നുണ്ട് അപരിചിതനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള വികാരം കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ആവേശം തോന്നിയെന്നത് സത്യമാണ്. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും കൂടെയുള്ളപ്പോൾ

എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാന് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളതായി തോന്നുന്നു."

ചേട്ടൻ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അൻസിബയുടെ ചുമലിൽ കരം വെച്ചു. "അതാണ് മോളേ മാറ്റം. നിന്റെ സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും നീ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം നിന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ കാണാം."

"എസി ശരിയായ