Chapter Title : മുഹബത്ത് 13 [Vashalan]

പറഞ്ഞു.

ഞാൻ കട്ടിലിൽ അല്പം കൂടി എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ മിന്നുന്ന ആ മുഖത്ത് പ്രായത്തിന്റെ പക്വതയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരു കാമശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ ഉന്മേഷമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

“ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറയരുതേ…” ഞാൻ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി

പറഞ്ഞു. “ഇവൾ എന്റെ പെണ്ണാണെന്നത് സത്യമാണ്. പക്ഷേ ചേട്ടന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഇത്രയും സുഖം കിട്ടാൻ ഇവൾ ഭാഗ്യം ചെയ്തിരിക്കണം. ഞാൻ ഇവൾക്ക് നൽകിയതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് ഭ്രാന്തമായ ലഹരിയാണ് ചേട്ടൻ ഇവൾക്ക് നൽകുന്നത്.

പിന്നെ ഇതിൽ എനിക്ക് വിഷമമോ ദേഷ്യമോ തോന്നാൻ എന്താ ഉള്ളത്? ചേട്ടൻ ഇവളെ ഇങ്ങനെ ആസ്വദിപ്പിക്കുന്നത് കാണുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ലഹരി കിട്ടുന്നത്.”

ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ചേട്ടൻ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുപോയി. ആ ചിരി കേട്ട് കിടന്ന ചേട്ടന്റെ മറ്റേവശത്ത് കമിഴ്ന്നുകിടന്ന ഹൻസിബ ഒന്നുകൂടി വിറച്ചു.

അവൾ മുഖം തലയിണയിൽ നിന്ന് അല്പം ഉയർത്തി ഞങ്ങളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ലഹരിയും നാണവും ഒരുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“കേട്ടോടീ മോളെ നിന്റെ ഭർത്താവ്

പറയുന്നതൊക്കെ?” ചേട്ടൻ ഹൻസിബയുടെ പുറത്ത് കൈ വെച്ച് തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഇവന് നിന്റെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു പൊസസീവ്നെസ്സും ഇല്ല. നീ പൂർണ്ണമായി എന്റേതുകൂടിയാണെന്ന് ഇവൻ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിക്കുകയാ.

പിന്നെ നീ എന്തിനാ കൊച്ചേ വെറുതെ നാണിക്കുന്നത്? ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ നമ്മൾ മൂവരുടെയും ഈ കളി വേറെ ലെവലായിരിക്കും.”

ഹൻസിബ കിതച്ചുകൊണ്ട് ലഹരി തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ അധരങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ചേട്ടന്റെ മറുകരയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ നീണ്ടു വന്നു എന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

“ഷാജു…”