Chapter Title : മുഹബത്ത് 13 [Vashalan]

ഇടയിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ അടുപ്പമുള്ളതും പരസ്പര സമ്മതത്തോടെയുള്ളതുമായി മാറി.

ആ ചെറിയ പിണക്കമെല്ലാം

അലിഞ്ഞുപോയെങ്കിലും, ഉച്ചയോട് അടുത്തുള്ള ആ സമയത്ത് അന്തരീക്ഷത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഹൻസിബ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനുള്ള തിരക്കുകളിലായി. അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ചേച്ചിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും ഒക്കെയായിരുന്നു.

അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങളുടെ അനക്കങ്ങൾക്കിടയിലും അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ സ്വയം ആലോചിച്ചു നിന്നു.

ഉച്ചതിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഫ്ലാറ്റിന്റെ കാളിങ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചു. വാതിൽ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ചേട്ടനാണ് വന്നത്. പതിവില്ലാത്ത ഒരു ഉന്മേഷവും തിളക്കവും ആ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

അകത്തേക്ക് കയറിവന്ന ചേട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ കവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കവർ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു ചെറിയ കു

കൗതുകം തോന്നി.

ചേട്ടൻ നേരെ ഞങ്ങളുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. കവർ അവിടെയുള്ള മേശപ്പുറത്ത് ഭദ്രമായി വെച്ചു. എനിക്ക് ആകാംക്ഷ അടക്കാനായില്ല; ഞാൻ പിന്നാലെ ചെന്ന് ആ കവറിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു:

“ചേട്ടാ, എന്താ ഇതിനകത്ത്? എന്തെങ്കിലും വിശേഷമുണ്ടോ?”

അത് കേട്ടതും ചേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

“അതൊക്കെ നീ വൈകാതെ അറിയും... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കാണാൻ പോകുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ, ഇത്ര തിടുക്കം കൂട്ടാതെടാ.”

ചേട്ടന് കൂടുതൽ ഒന്നും വെളിപ്പെടുത്താതെ അല്പം ഗൗരവം നടിച്ചെങ്കിലും, കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എന്തോ വലിയൊരു രഹസ്യം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കാട്ടിത്തന്നു.

അല്പസമയത്തിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ മൂവരും ചേർന്ന് ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു.

ഭക്ഷണം വിളമ്പിത്തരുന്നതിനിടയിലും കഴിക്കുന്നതിനിടയിലുമൊക്കെ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിൽ തൊടാനും, അവളെ ചെറുതായി ഒന്ന് നുള്ളി പ്രകോപിപ്പിക്കാനും, അവളുടെ ആ തടിച്ച മാംസളമായ