Chapter Title : മുഹബത്ത് 13 [Vashalan]

ഒതുക്കിക്കൊടുത്തു. "എന്നാൽ പിന്നെ നീ എഴുന്നേറ്റ് റൂമിൽ പോയി കിടന്നോളൂ ഹൻസിബ. നന്നായിട്ടൊന്ന് ഉറങ്ങിക്കോ," ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അരികിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും അത് ശരിവെച്ചു. "മോൾ പോയി കിടന്നുറങ്ങിക്കോ. നമ്മൾ ബാക്കി പിന്നീട്

സംസാരിക്കാം."

അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്, വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ റൂമിലേക്ക് പോകുന്നതും നോക്കി ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സോഫയിൽ തന്നെയിരുന്നു.

ഹൻസിബ പോയ ആ നിമിഷം ഹാളിൽ ഒരു പ്രത്യേക നിശബ്ദത പരന്നു. എങ്കിലും വായുവിൽ ഇപ്പോഴും ചൂടുള്ള ആ കാമത്തിന്റെ മണമുണ്ടായിരുന്നു.

ചേട്ടൻ തന്റെ ട്രൗസർ ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള നന്ദിയും എന്റെ ഭാര്യയെ തനിക്ക് പങ്കുവെച്ചു തന്നതിലുള്ള ഒരു വന്യമായ ആവേശവും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്താ ഷാജു... ഇവളെക്കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും മത്തുപിടിച്ചുപോയി," ചേട്ടൻ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ചേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് ടിവി ഓൺ ചെയ്തു.

വോളിയം കുറച്ചു വെച്ച് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്നു വാർത്തകൾ കാണാൻ തുടങ്ങി. അന്നത്തെ ആ സംഭവങ്ങളുടെയെല്ലാം ചൂടും ക്ഷീണവും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ ടിവി വെളിച്ചത്തിൽ ചേട്ടന്റെ അരികിലിരുന്ന് വാർത്ത കാണുന്നത് വല്ലാത്തൊരു സാധാരണ അന്തരീക്ഷം തന്നു.

പക്ഷേ, അധികം വൈകിയില്ല... അത്രയും നേരം ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും തളർത്തിയ ആ ആവേശത്തിന് ശേഷം എന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുതുടങ്ങി. വാർത്തയുടെ ശബ്ദം ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഞാൻ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി.

എത്ര സമയം കഴിഞ്ഞെന്നറിയില്ല... ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ, സ്വീകരണമുറിയിലെ ടിവി ഇപ്പോഴും വെളിച്ചം പരത്തി ഓടുന്നുണ്ട്. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ, എന്റെ