Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

മൂളുകയും

ആർത്തുവിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഹാളിലിരുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ശ്രീരാഗും ഫാസിലും പതിവ് കളിയാക്കലുകളുമായി വീണ്ടും രംഗത്തുവന്നു.

ഫാസിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എടാ ഷാജു... നിങ്ങളുടെ മുറിയിൽ കട്ടിലിന് വല്ല കംപ്ലെയ്റ്റും പറ്റിയിട്ടുണ്ടോ? ഇന്നലെ രാത്രിയൊക്കെ അവിടുന്ന് വരുന്ന ആട്ടവും ശബ്ദവും കേട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റിയില്ല!"

ശ്രീരാഗ് അത് ഏറ്റുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു: "അതേടാ, ആ കട്ടിലിന്റെ സൗണ്ട് ഇപ്പൊ ദിനംപ്രതി കൂടിവരികയാണല്ലോ. ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ആ കട്ടിൽ ഉടനെ തന്നെ മാറ്റി വേറെ നല്ലൊരു ഉറപ്പുള്ള കട്ടിൽ വാങ്ങേണ്ടി

വരുമല്ലോടാ!"

അവരുടെ കളിയാക്കൽ കേട്ട് ഹൻസിബയുടെ കവിളുകൾ നാണംകൊണ്ട് ചുവന്നെങ്കിലും, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ഞാൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ, കട്ടിൽ കേടായതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല... കളി കുറച്ചധികം കൂടിപ്പോകുന്നതുകൊണ്ട് കട്ടിലിന് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരിക്കും!"

എന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഫാസിലും ശ്രീരാഗും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. ഹൻസിബയാകട്ടെ, എന്റെ ആ സംസാരം കേട്ട് കൂടുതൽ നാണത്തോടെ അവിടേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

അന്ന് രാത്രി ഞാനും ഹൻസിബയും ഞങ്ങളുടെ റൂമിൽ കളി തുടങ്ങാനായി കയറി വാതിലടച്ചു. പതിവുപോലെ കിടക്കയിൽ

കയറി ഞങ്ങൾ പരസ്പരം വികാരത്തോടെ ശരീരങ്ങൾ കോർത്തുപിടിച്ച് കളി ചൂടുപിടിപ്പിച്ചതേയുള്ളൂ, അതിനിടയിൽ വാതിലിന്റെ പുറത്തുനിന്ന് ചെറിയൊരു അനക്കവും കാലടി ശബ്ദവും ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ആരൊ വാതിലിനടുത്ത് വന്ന് നിൽക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "എടീ, വാതിലിന്റെ അവിടെ ആരോ വന്നു