Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

പറഞ്ഞു: "ഡാ, റൂം കുറ്റിയിട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ലേ? ചിലപ്പോൾ ലോക്ക് കാണില്ലേടാ?"

ശ്രീരാഗ് കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട്, വാതിലിന്റെ പിടുത്തത്തിൽ പതുക്കെ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു: നമുക്കൊന്ന് നോക്കിക്കൂടെടാ? ഭാഗ്യം പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാം! വാതിൽ ചിലപ്പോൾ അടച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂവെങ്കിലോ?

വിടവിലൂടെയോ പതുക്കെ ഒന്ന് തുറന്നോ നോക്കിയാലോടാ... ഇപ്പോള് നമുക്ക് അകത്തുള്ളതൊന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ, ഒന്ന് തുറന്ന് നോക്കിയാൽ ആ വെളുത്ത മേനിയും ആ കിടപ്പും കാണാമായിരുന്നു!

ശ്രീരാഗ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ഫാസിൽ പേടിയും ആവേശവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "വേണ്ടടാ... ഒരുപക്ഷേ

അകത്തുനിന്ന് ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ? അല്ലെങ്കിൽ അവർ നമ്മൾ നോക്കുന്നത് കണ്ടുപിടിച്ചാൽ പിന്നെ ഷാജു നമ്മളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറും? നമ്മുടെ കളി പൊളിയും!"

പക്ഷേ, ശ്രീരാഗിന്റെ തലയിൽ കാമം കയറിപ്പറ്റിയിരുന്നു. അവൻ ഫാസിലിന്റെ തടസ്സം വകവെക്കാതെ, വാതിലിന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ (Doorknob) പതുക്കെ കൈവെച്ചു. യാതൊരു ശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കാതെ അവൻ അത് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിച്ചു നോക്കി.

ശ്രീരാഗ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫാസിലിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: "എടാ... കുറ്റിയിട്ടിട്ടില്ലടാ! വാതിൽ അടച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ... എനിക്ക് ചെറുതായിട്ടൊന്ന് തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കണം!"

ഫാസിലിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി. അവൻ ശ്രീരാഗിന്റെ കൈയിൽ

പിടിച്ചുകൊണ്ട് ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. ശ്രീരാഗ് തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വാതിലിന്റെ പാളി പതുക്കെ, ഒരു ഇഞ്ച് മാത്രം അകലത്തിൽ അകത്തേക്ക് തള്ളി.

അകത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നുള്ള ചൂടുള്ള വായുവും, ഹൻസിബയുടെ ആർത്തവിളികളും ശീൽക്കാരങ്ങളും അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നേരിട്ടടിച്ചു. കട്ടിലിന്റെ ആട്ടവും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കോർത്തുപിടിച്ചു നടത്തുന്ന ആ വന്യമായ കളിയുടെ ചെറിയൊരു നിഴലും ആ വിടവിലൂടെ അവർക്ക് മുന്നിൽ പതിഞ്ഞു.