Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

പകല് വെളിച്ചത്തില് കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാലോ ചേട്ടാ, പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ!

അങ്ങനത്തെ ഒരു ചരക്കിനെ കാണുമ്പോൾ ഏതൊരുവനാണ് നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോകാത്തത്?"

അവരുടെ തുറന്ന പറച്ചിലും കാമ വെറിയും കേട്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് വളരെ കൂളായി അവരോട് പറഞ്ഞു: "ആടാ...

നിങ്ങൾ പറയുന്ന കാര്യം ഒക്കെ സത്യമാണ്, പെണ്ണ് ഒരുമാതിരി വേറെ ലെവൽ ചരക്ക് തന്നെയാണ്! എനിക്ക് പ്രായമുള്ള ഒരാളെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെപ്പോലെ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ എടുത്ത് സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നൊളളൂ, എങ്കിലും മോളുടെ രൂപം കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും കൊതി തോന്നും."

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്

കേട്ടതും അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനമായി. ശ്രീരാഗ് പറഞ്ഞു: "ചേട്ടനും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക്, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു സമാധാനമായി!"

"ആയിക്കോട്ടെ, നിങ്ങളൊക്കെ പയ്യന്മാരല്ലേ... നടന്നോട്ടെ," എന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

തങ്ങളുടെ ആ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടവും ആഗ്രഹവുമൊക്കെ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞതോടെ, ഫാസിലിനും ശ്രീരാഗിനും കൂടുതൽ ധൈര്യമായി. അവർ നേരെ ബാത്റൂമിൽ കയറി, ഹൻസിബയുടെ രൂപം മനസ്സിൽ വെച്ച് ശക്തിയായി വാണമടിച്ച് ആവേശം തീർത്ത് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.

വൈകുന്നേരം ജോലിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വന്ന് അത്താഴവും കാര്യങ്ങളും കഴിഞ്ഞ് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ഫാസിലും ശ്രീരാഗും ഹാളിലിരുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്ത്,

ഹൻസിബ അടുക്കളയിലെ പണികളൊക്കെ പെട്ടെന്ന് തീർത്തു.

അവളുടെ പണികൾ കഴിഞ്ഞയുടൻ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പെട്ടന്ന് തന്നെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ബാക്കി എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന സമയത്ത് തന്നെ ഞങ്ങൾ റൂമിനകത്ത് ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരം കലാപരിപാടികൾക്ക്