Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

വെളിച്ചം അകത്തേക്ക്

പരന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ തല തിരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ, തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ഇന്നലത്തെ ഉറക്കത്തിന്റെ ക്ഷീണവുമൊക്കെ കാരണം അദ്ദേഹം നല്ല ഗാഢനിദ്രയിലാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

ഞാൻ മെല്ലെ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഹൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത് കിടക്കുകയാണ്.

ഞാൻ പുതപ്പ് മാറ്റി പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. മുഖമൊക്കെ കഴുകി ഫ്രഷായി പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ, ഹൻസിബ ഇതിനകം എഴുന്നേറ്റ് ചായ ഇടാനുള്ള പരിപാടികൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ ചെന്ന് അവളുടെ പിറകിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ അരയിലൂടെ കൈയിട്ട് കവിളിൽ

പതുക്കെ ഒന്ന് മുത്തി. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

എടി... ഇന്നലെ രാത്രി ചേട്ടൻ തൊട്ടടുത്തുകിടക്കുമ്പോൾ നീ എനിക്ക് വാണം അടിച്ചു തന്നില്ലേ? ആ സമയത്ത് എനിക്ക് കിട്ടിയത് ഭയങ്കരമായൊരു സുഖമായിരുന്നു, വേറെയൊരു ഫീൽ ആയിരുന്നു അത്!

നിനക്ക് ആ സമയത്ത് അങ്ങനെ വല്ല ഫീലും ഉണ്ടായിരുന്നോടി?"

ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചു: "സാധാരണ നമ്മൾ മാത്രം ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുമ്പോൾ അവര് അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ നിന്റെ സീൽകാരങൾ കേട്ടു കൊണ്ട് കിടക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ള അറിവോടെ ഉള്ള ഫീൽ വേറെയാണ്.

അപ്പൊ പിന്നെ തൊട്ടടുത്ത് വേറൊരു മനുഷ്യൻ കിടക്കുമ്പോൾ, പുള്ളി അറിയാതെ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ... നിനക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു കള്ളത്തരവും പ്രത്യേക ആവേശവും ഒക്കെ തോന്നിയോടി?"

അതുകേട്ട് ഹൻസിബ നാണംകൊണ്ട് മുഖം

കുനിച്ചു. എന്നിട്ട് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കും അതുതന്നെ തോന്നി