Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

"അയ്യോ മോളെ... എന്റെ കിടപ്പ് കാരണം നിങ്ങളും അനുഭവിക്കുകയാണ് അല്ലെ. എന്റെ ഈ ഒരു അവസ്ഥ കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ സ്വകാര്യതയും എൻജോയ്മെന്റുമൊക്കെയാണ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്. അതിന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നുട്ടോ..."

അതുകേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അതൊന്നും സാരമില്ല ചേട്ടാ, ക്ഷമയൊന്നും ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഇതൊക്കെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലേ? പിന്നെ... ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൺട്രോൾ പോകുംട്ടോ! അതുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ എന്തെങ്കിലും ഒച്ചയൊക്കെ കേട്ടാൽ ഒന്നും കണ്ടില്ലെന്നും കേട്ടില്ലെന്നും നടിച്ചേക്കണേ!"

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. പുള്ളി കണ്ണുരുട്ടി അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"എടാ... എടാ... എടാ! ഞാൻ കുറച്ചു കൂടി വളർന്ന ആളാട്ടോ, ഞാനും ആ റൂമിൽ ആണെന്ന് ഉള്ള ബോധം വേണം! നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുമ്പോള് എന്നോട് പറഞ്ഞാല് മതി, ഞാൻ മാറി സോഫയിലോ മറ്റോ പോയി കിടക്കാം..."

ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

"അതൊന്നും വേണ്ട ചേട്ടാ... അങ്ങനെ സോഫയിൽ ഒന്നും വന്ന് കിടക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ചേട്ടൻ ചുമ്മാ കിടന്നോളൂ,

അതൊക്കെ അപ്പോൾ നോക്കാം!"എന്തായാലും ചേട്ടന് സാധാരണ ഞങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങള് അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ കിടക്കുമ്പോള് കേള്ക്കാറുള്ളതല്ലേ അപ്പോള്, ഇനി എങ്ങാനും കെട്ടല് ചേട്ടന് അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ കിടക്കുന്നു എന്ന് വിജാരിച്ചാല് മതി.

ഇത് കേട്ട ചേട്ടന് എന്നോട് പറഞ്ഞു:അതുപോലെ ആണെടാ ഇത്.നിന്റെ തമാശ കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട്.

അങ്ങനെ ആ സംഭാഷണവും തമാശകളും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയായി. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ ഫോൾഡബിൾ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് കുറച്ചുനേരം പിറുപിറുത്തതിനു ശേഷം ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് വീണു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂർക്കംവലി ശബ്ദം കേട്ടു തുടങ്ങിയതും, ഞങ്ങളുടെ