Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

കേള്ക്കാന് തുടങ്ങി.

"ആഹാ... ഇക്കാ... സൂപ്പർ... ഉഫ്, മോനെ... ആഹ്..." എന്ന് അവൾ ശ്വാസം കിതച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരവും കൈകളും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ആ സുഖം പൂർണ്ണമായി ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ആ ഉച്ചസ്ഥായിയിലുള്ള സമയത്ത്—

പെട്ടെന്ന് ആ റൂമിലെ ലൈറ്റ് ദ്രുതഗതിയിൽ ഓൺ ആയി!

ഞങ്ങൾ ഞെട്ടിവിറച്ചുപോയി. പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ് കത്തിയ ആ വെളിച്ചം വെറും രണ്ടേ രണ്ട് സെക്കൻഡ് മാത്രം നീണ്ടുനിന്നു, എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീണ്ടും ഓഫ് ആകുകയും ചെയ്തു!

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കിടക്കുന്ന കട്ടിലിന്റെ തൊട്ടടുത്ത സൈഡ് വാളിലാണ് ലൈറ്റിന്റെ സ്വിച്ച് ബോർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അദ്ദേഹം കിടന്ന കിടപ്പിൽ കൈ നീട്ടി പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ്

ഓൺ ചെയ്തതായിരുന്നു അത്.

ഞാൻ ആ വെപ്രാളത്തിൽ പുതപ്പിനുള്ളിൽ തന്നെ പെട്ടെന്ന് അനങ്ങാതിരുന്നുപോയി. ഹൻസിബയാകട്ടെ നാണം കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി, "അയ്യോ..." എന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിറച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ പതർച്ച നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടു:

"എടാ... സോറിട്ടോ! ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ, നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി എന്ന്, ഞാൻ അപ്പുറത്ത് പോയി കിടന്നോളാമെന്ന്.

ഇതിപ്പോള് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അറിയാതെ പെട്ടെന്ന് എന്താണെന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി നോക്കിയതാ... ഞാൻ അതൊന്നും കണ്ടില്ല കേട്ടോ!

ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ നിങ്ങളോട്, എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു..." എന്ന് പുള്ളി സങ്കടത്തോടും വലിയൊരു ജാള്യതയോടും

കൂടി പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ട് ഞാന് പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്ന് വല്ലാത്ത നാണത്തോടെയും ജാള്യതയോടെയും, തല പുറത്തേക്ക് നീട്ടി വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"അയ്യോ സോറി