Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

വർത്തമാനവും കാര്യങ്ങളും കേട്ട് ഇവിടെ കിടന്ന് എന്റെ സമയം പോകുന്നത് എനിക്ക് ഒരു രസമായി തോന്നുന്നു.

ഞാന് ഇത് സ്ഥിരം കേള്ക്കുന്നത് അല്ലെ....നിങ്ങളങ്ങ് പൊളിച്ചേക്കൂ!"

പുള്ളിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഹൻസിബ നാണത്തോടെയും ചിരിയോടെയും

എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതി വീണ്ടും ആ പഴയ താളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഹൻസിബയുടെ ചെറിയ കിതപ്പുകളും മൂളലുകളും ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഉയർന്നുതുടങ്ങി.

ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഉരസലുകൾ ആ രാത്രിയുടെ ചൂടിനെ ഇരട്ടിയാക്കി.ഞാന് അവളുടെ പൂറ് നല്ലോണം അടിച്ചു പൊളിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു.

അതുകേട്ടുകൊണ്ട് അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു:

"എടാ ഷാജു... ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്ക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് കരുതി നിങ്ങൾ സ്പീഡ് കുറയ്ക്കാനൊന്നും നോക്കണ്ട കേട്ടോ! നിങ്ങൾക്ക് പറ്റിയ ടൈമിൽ അങ്ങ് തീർത്താൽ മതി."

അതുകേട്ട് ഹൻസിബ സുഖത്തിന്റെ ആധിയിൽ കണ്ണുകളടച്ച്, കിടന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"ഉഫ്... ഇക്കാ... പുള്ളി കളിയാക്കുന്നത് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ... മ്ഫ്... ഇനി പുള്ളിക്ക് കൂടി കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ നമ്മൾ കുറച്ചുകൂടി... ആഹ്..."

അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വീണ്ടും ആ ചെറുചുമയും ശബ്ദവും കേട്ടു. പുള്ളി ഇരുട്ടിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് അല്പം മടിയോടെയും എന്നാൽ ഒരു തരം വെപ്രാളത്തോടെയും വീണ്ടും സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:

"എടാ ഷാജു... ഞാൻ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയിട്ട് പറയുന്നതുകൊണ്ട് മോശമായിട്ടൊന്നും വിചാരിക്കരുത് കേട്ടോ... എനിക്ക് ശരിക്കും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അതുകൊണ്ടാ..."

അതുകേട്ട് ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മുഖം ചെറുതായി