Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ഞങ്ങളുടെ ഈ ചെറിയ കളികൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എനിക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, എന്റെ കൈ

അൻസിബയുടെ തുടയുടെ മേലേക്ക് പതുക്കെ വീണ്ടും വെച്ചു. കണ്ണ് കൊണ്ടുമാത്രം ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു—'സുഖമുണ്ടോ?' എന്ന്.

അൻസിബ എന്റെ ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഒന്നു കണ്ണുരുട്ടി, ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു. അവളും വാക്കുകൾ ഒന്നും ഉപയോഗിക്കാതെ, കണ്ണിന്റെ ചലനം കൊണ്ടും മുഖത്തെ ഭാവം കൊണ്ടും മാത്രം മറുപടി നൽകി—'എന്ത് കാട്ടിക്കൂട്ടാനാ ഇത്...

ചേട്ടൻ കാണും, അടങ്ങിയിരിക്ക്' എന്ന് അവൾ നോക്കിക്കാണിച്ചു.

പക്ഷേ അവൾ അകന്നുമാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല; പകരം, എന്റെ കൈ അവളുടെ തുടയിൽ കുറച്ചുകൂടി അമർന്നു കിടക്കാൻ അവൾ തന്നെ സൗകര്യമൊരുക്കി. രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ടിവിയിലെ പാട്ടിൽ ശ്രദ്ധ

കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ ചെറിയ ചലനങ്ങളും കണ്ണിറുക്കലുകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണിന്റെ കോണിൽ പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ വീണ്ടും അൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി, കൺപോളകൾ ചെറുതായി താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി. അവളും എന്റെ ആ നോട്ടത്തിന് മറുപടിയായി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചുകൊണ്ട്, രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കാലുകളോട് തന്റെ തുട ഒന്നുകൂടി ചേർത്ത് അമർത്തി.

ആ നിശബ്ദമായ അടിയൊഴുക്കുകളും നോട്ടങ്ങളിലെ കളിചിരികളും ആ ചെറിയ സോഫയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു.

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ടിവി സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നുവെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ

പെരുമാറ്റത്തിലെ ചെറിയൊരു പരുങ്ങൽ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വിയർപ്പ് തുടക്കുന്നതിനിടയിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൺകോണുകൾ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ വാക്കുകൾ ഒന്നും പുറത്തുവിടാതെ, കണ്ണുകൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് അൻസിബയോട്