Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ഇറങ്ങിപ്പോയി..."

അത് കേട്ടതും അൻസിബയുടെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്തി, വിറയലും ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ചോദിച്ചു:

"സത്യമാണോ ഇക്കാ... രാവിലെ എണീറ്റ് ചേട്ടൻ വന്ന് കണ്ടെന്നൊക്കെ പറയുന്നത്? നിങ്ങൾക്ക് ഞാന് ഇങ്ങനെ ആണ് കിടക്കുന്നത് എന്ന് നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് ആ പുതപ്പ് ഒന്ന് ഇട്ടു തന്നു കൂടെയായിരുന്നു? ഞാൻ ഇതൊന്നും അറിയാതെ കിടന്നുപോയില്ലേ..."

അതുകേട്ട് ഞാൻ അവളുടെ തുടകളിൽ കൈകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ മറുപടി നൽകി:

"പിന്നെ... ചേട്ടന് ഇന്നലെ രാത്രി, ഒക്കെ കണ്ടതല്ലേ, പിന്നെ ഇപ്പൊ എന്താ ഇത്ര മറച്ചുപിടിക്കാൻ ഉള്ളത്? രാവിലെ നീ ആ വെളുത്ത തുടയും കുണ്ടിയുമൊക്കെ

കാണിച്ച് അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ആണിന്റെ കണ്ണ് അങ്ങോട്ട് പോയില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ..."

അവൾ അത് കേട്ടതും കണ്ണുകൾ വിടർത്തി, അതിശയത്തോടും അതിലുപരി വല്ലാത്തൊരു നാണത്തോടും കൂടി എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"എന്ത് കഷ്ടമാ ഇക്കാ ഇത്! എന്നാലും രാവിലെ തന്നെ പുള്ളി അതൊക്കെ വന്ന് കണ്ടു എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചമ്മൽ തോന്നുന്നുണ്ട് കേട്ടോ...

ഞാൻ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ പുള്ളി വന്ന് എന്റെ ശരീരം നോക്കി കൊതിതീർക്കുകയാണല്ലേ... എന്റെ ശരീരം കാരണം ആ മനുഷ്യന് വീണ്ടും ഇങ്ങനെ മൂഡ് കയറി ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുകയാണല്ലോ...

ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വല്ലാത്തൊരു വികാരവും തരിപ്പും ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നുണ്ട് ഇക്കാ..."

അവളുടെ വാക്കുകളിലെ ആവേശവും

കാമവും കേട്ടതും, രാവിലെയും ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലെ കാമ ചൂട് വീണ്ടും ആളിക്കത്തി.

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം