Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

അവരെ നോക്കി ഒരുകിറുക്കൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:

"എന്താ... ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് ഇവിടെ നല്ല ഉഷാറാണല്ലോ! ഞാൻ വരുന്നത് അറിഞ്ഞതേ ഇല്ലേ?"

അതുകേട്ട് അൻസിബ പെട്ടെന്ന് മുഖത്തൊരു നിഷ്കളങ്ക ഭാവം വരുത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അയ്യോ, ഇക്ക ഞങ്ങൾ വെറുതെ ഓഫീസിലെ വിശേഷങ്ങളും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.ചേട്ടന് ഇക്ക വൈകുമെന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കുറച്ചുനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നതാ... പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വാ, ഞാൻ ചായ എടുക്കാം."

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അല്പം പരുങ്ങിപ്പിടിച്ച് സോഫയിൽ നിന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ആ... നിനക്ക് ഓഫീസിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നില്ലേ... ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു.. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വന്നപ്പോള് മോൾക്ക് കുറച്ച് നേരം കമ്പനി കൊടുത്തു സംസാരിച്ചിരുന്നതാ.

ഞാന് പറഞ്ഞു:

അങ്ങനെ തന്നെ അല്ലെ വേണ്ടത്, പിന്നെ എന്താ ചേട്ടാ... പതിവില്ലാതെ ഇന്ന് പുതിയൊരു വേഷത്തിലാണല്ലോ?"

അതുകേട്ട് പുള്ളി ചെറുതൊന്ന് പതറി, എങ്കിലും ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

"അതല്ല... എപ്പോഴും ഒരേ വേഷത്തിൽ തന്നെയല്ലേ, അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് കംഫർട്ട് ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു... അത്രയേ ഉള്ളൂ!"

ഞാൻ അത് കേട്ട് ഒരുകിറുക്കൻ ചിരിയോടെ "ഓക്കെ ചേട്ടാ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടന്ന് നേരെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

ഞാൻ റൂമിലേക്ക് പോയതും, അൻസിബയും ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ പിന്നാലെ ചായ എടുത്തു മുറിയിലേക്ക് വന്നു കയറി.

ഞാൻ ബെഡ്റൂമിലെ കട്ടിലരികിലേക്ക് ചെന്നതും, അൻസിബ വാതിൽ അടച്ച് എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

അവൾ എന്റെ തോളിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"കണ്ടില്ലേ ചേട്ടന്റെ ഇരിപ്പ്?

ഞാൻ അവളുടെ അരയിലൂടെ

കൈചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, ആ മുഖത്തേക്ക്