Chapter Title : മുഹബത്ത് 9 [Vashalan]

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെയും ഒപ്പം ചെറിയ നാണത്തോടെയും എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം

പൂഴ്ത്തി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു:

"അപ്പൊ... അപ്പൊ ചേട്ടൻ ഇനിയെപ്പോഴെങ്കിലും വരുമ്പോഴോ...? നമ്മൾ വീണ്ടും അങ്ങനെ..."

അവൾ ആ വാക്ക് മുഴുവനാക്കിയില്ലെങ്കിലും അവൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ കാതോരം പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ എപ്പോഴായാലും നമുക്ക് നോക്കാംടി. പുള്ളിക്ക് നിന്നോട് താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് പണ്ടേ മനസ്സിലായതാ. പിന്നെ നീയും അത് ആത്മാർത്ഥമായി ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ എനിക്കെന്താ മടി?

നമ്മൾ മൂന്നാളും കൂടി ഒന്നിച്ച്... എപ്പോഴെങ്കിലും വീണ്ടും അതൊക്കെ ആലോചിക്കാം."

അവൾ ആ മറുപടി കേട്ടതും വലിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ

മുറുകെപ്പിടിച്ചു. രാവിലെത്തന്നെ വീണ്ടും ഞങ്ങളുടെ സിരകളിൽ കാമത്തിന്റെ പുതിയൊരു ചൂട് പടർന്നുകയറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർത്ത് കിടന്നുകൊണ്ട് ചെറുതായി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. എന്നിട്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു:

"ഇക്കാ... ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ എവിടെ പോയേക്കുമെന്ന് അറിയാമോ? എണീറ്റ് പോയതുപോലും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല..."

ഞാൻ അവളുടെ പുറകിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"പുള്ളി എങ്ങനെയെങ്കിലും പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ ഞാന് ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് ചേട്ടന് വിഷമം ആയിക്കാണും, അപ്പോ ഇന്നലത്തെ അവസ്ഥ ഒക്കെ ഓർത്ത് എന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാന് പുള്ളിക്കും ചെറിയൊരു മടിയോ വെപ്രാളമോ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും. നമ്മൾ സാധാരണ

പോലെ പുറത്തിറങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാം പഴയപോലെ ശരിയാകും."

അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നുന്നുണ്ട്