Chapter Title : മുകുളങ്ങൾ - 2

പ്രശ്നമാണെന്നും.....ദേഷ്യം ഇരമ്പിയപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങി രണ്ട് സിഗററ്സ് ഒറ്റ നില്പിൽ വലിച്ച് തീർത്തു...ഓഫീസ് ലിഫ്റ്റിനകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനു മുൻപ് അങ്ങകലെ രമ്യ ബസ് ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. ഞാനത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ എന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് പോയി.

ഓഫീസിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മുക്കിലുള്ള ഒരു ക്യാബിനായിരുന്നു എന്റേത്. ക്ളോസ്ഡ് റൂം കിട്ടുവാനുള്ള സീനിയോറിറ്റി ആയെങ്കിലും ഗ്ളാസ് റൂമിൽ ഇരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ പ്രൈവസി ഇവിടെ കിട്ടുമായിരുന്നു. ഒരു സിനിമ കാണുവാനോ, ഫേസ്‌ബുക്കിൽ നോക്കിയിരിക്കാനോ എന്തിനു കാലുകൾ കയറ്റി വെച്ച് നീണ്ട് നിവർന്ന് കസാരയിൽ കിടന്നാൽ പോലും ആർക്കും കാണുവാൻ പറ്റില്ല, ആളുകൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മാത്രം അറിയാം - അതിനും ഞാൻ ഇടവരുത്താറില്ല, പരമാവധി ആളുകൾ എന്റെ ക്യാബിനടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.

എന്റെ ക്യാമ്പിൽ സിഗരറ്റിന്റെ മണം മാറ്റുവാനുള്ള ലോഷൻ പുരട്ടി, ച്യൂയിയിംഗം ചവച്ച് മനസിനെ റിലാക്സ് ആക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ആരുമില്ലാത്ത എന്റെ ഫ്ലോറിൽ ഹൈഹീൽ ചെരിപ്പിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു, രമ്യയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ എത്തി നോക്കിയില്ല. എന്നാൽ അവൾ എന്റെ ക്യാബിനു നേരെയാണ് വന്നിരുന്നത്. എന്റെ മനസ്സിൽ മെല്ലെ മെല്ലെ ദേഷ്യം ഇരമ്പി വന്നു. അവൾ നേരെ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു പതിവ് പോലെ ചിരിച്ചു, എന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരിക്കായിരുന്നു എങ്കിലും അവളുടെ ചിരി എന്നെ മയക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഞാനിരിക്കുന്ന ഡെസ്ക്കിന്റെ ഇടത് വശത്താണ് അവളുടെ നിൽപ്പ്. എന്നും ചെയ്യാറുള്ളത് പോലെ അലസമായി അവളുടെ അടിവയർ ഡെസ്ക്കിലേക്ക് ചാരിനിർത്തി, കീബോർഡിൽ കൈ വെച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ കൈകൾക്കടുത്തതായി ഒരു കൈ വെച്ചാണ് അവളുടെ നിൽപ്.

" എന്നടാ, ഫോൺ ചെയ്‌താൽ എടുക്കില്ല. ഒരു മെസേജ് അയച്ചാൽ പോലും തിരിച്ച് റിപ്ലൈ ചെയ്യില്ലേ ?"

ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരമായി, നല്ല തെറിയാണ്‌ വായിൽ വന്നത്. പക്ഷേ ഞാനൊന്നും പറയാതെ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് മാത്രം നോക്കി ഇരുന്നു.

" ഡാ, എനിക്ക് നിന്നെ വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്തു....മൂന്ന് ദിവസം ശരിയ്ക്ക് ഞാൻ വിഷമിച്ചു"

പോടി പൂറി മോളെ എന്നാണ് മനസ്സിൽ വന്നത്, അഭിനയിച്ച് കൂടെ നിർത്തി ഊമ്പിപ്പിക്കാൻ ഇനി എന്നെ നോക്കണ്ട