Chapter Title : മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു [പോക്കർ ഹാജി]

താൻ എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം പറയേണ്ടി വന്നേനെ എന്ന ചിന്ത അയാളെ നടുക്കി.അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് മുകുന്ദൻ നോക്കിയത് .

“..എനിക്ക് ജീവിക്കേണ്ടാ’”

എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് തെറിച്ചു വീണ സ്റ്റൂള്‍ നേരയാക്കി വീണ്ടും അവൾ സ്റ്റൂളിന് മുകളില്‍ കയറി നിന്ന് കുരുക്ക് കഴുത്തിലിടുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു .പൊടുന്നനെ മുകുന്ദന്‍ ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് തറയില്‍നിന്നും ചാടി എണീറ്റുനിന്ന് അവളെ ബലംപ്രയോഗിച്ച് സ്റ്റൂളില്‍ നിന്നും താഴെയിറക്കി.

വിട് വിട് എന്നെ വിട് ..എനിക്ക് ചാവണം എനിക്ക് ചാവണം

ഒരു തരത്തിലും മെരുങ്ങാതെ കുതറിമാറാൻ ശ്രമിച്ച അവളെ പിടിച്ച് തിരിച്ചു നിറുത്തിയിട്ട് കരണക്കുറ്റി നോക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു.

..എടീ പന്ന മൈരേ... എന്തുവാടി ഇത് .. ഒന്നടങ്ങ്‌ നീ ..

..ആരുടെ അടുത്താടി നീ മസിലു കാണിക്കുന്നേ ചാവാൻ പോയവളെ പിടിച്ച് മാറ്റിയതിനാണോ പൂറിമോളെ ..

അടി കൊണ്ട അവൾ തളര്‍ന്ന് ചുമരില്‍ ചാരിയിരുന്ന് മുഖം പൊത്തി പൊട്ടി കരഞ്ഞു. അവളുടെ കരച്ചില് കണ്ടപ്പോ അയാൾക്ക് ചെറിയ വിഷമം തോന്നി .പാവം പെണ്ണ് താനെന്തൊക്കെയാ അവളെ പറ്റി വിചാരിച്ച് വെച്ചത് .അവളെയും കാമുകനെയും പിടിച്ച് നാണം കെടുത്താനല്ലേ താനിപ്പോ വന്നത് തന്നെ .അപ്പൊ ദേ അവളെ മരണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു .എന്തെങ്കിലും മാനസിക പ്രയാസങ്ങള് കാണും അല്ലെങ്കി അവൾ ആത്മഹത്യയ്ക്ക് ശ്രമിക്കില്ല .സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്നെ ആയിരിക്കും എല്ലാ പ്രശനങ്ങൾക്കും മൂലകാരണം .അവസാനം മുകുന്ദൻ അവളെ തട്ടിവിളിച്ചു കൊണ്ടു സംസാരിച്ചു

..എടി പെണ്ണെ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുവാനുള്ളതാണ് അല്ലാതെ പാതിവഴിയില്‍ അവസാനിപ്പിക്കുവാനുള്ളതല്ല. ഈ മരണം എന്നത് ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരമല്ല.ചാവുന്നോര് ചത്തു പോകും പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ ബാക്കി ആവും ..

..തന്റെ ഭർത്താവെന്തിയെ അയാളെവിടെങ്കിലും കുടിച്ച് കൂത്താടി കെടക്കുവായിരിക്കും അല്ലെ ..അവനെയാണ് ആദ്യം തല്ലേണ്ടത് ..

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും അവളിൽ നിന്ന് കരച്ചിലല്ലാതെ വേറൊരു പ്രതികരണവും കിട്ടാഞ്ഞത് കൊണ്ട് മുകുന്ദന്‍ സ്റ്റൂൾ എടുത്ത് മുറിയുടെ മൂലയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് വീടിനകം മുഴുവൻ വീക്ഷിച്ചു.മുറിയോട് ചേര്‍ന്നുള്ള അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കിയ മുകുന്ദന്‍ ഒരു നിമിഷം വീണ്ടും പകച്ചു പോയി .

.അവിടെ നിലത്ത് ഒരാള്‍ ചോര വാര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു.അടുത്തായി