Chapter Title : മുലച്ചി 2 [ Akku]

സ്വാതന്ത്ര്യം വച്ചു ഞാന് മാമിക്ക് വാക് കൊടുത്തത് ശെരിയാ.. മോനുവിന്റെ സങ്കടം മാറ്റി കൊടുക്കുവാന് അപ്പു നിന്റെ കുഞ്ഞിനെ മാമി തന്നെ പ്രസവിക്കുവാന് തായാര് ആയിക്കൊള്ളുവാന് പറഞ്ഞത് എന്റെ കടമ… അത് എന്റെ ശൈലിയില് സാധിച്ചു കൊടുത്ത് വെന്നെയുള്ള്..

അതിനിപ്പം ഇപ്പം ഇവിടെ ആകാശമൊന്നും ഇടിഞ്ഞു വീണില്ലല്ലോ..? വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോള് ആ പാവം ആശാന്റെ സന്തോഷമൊന്നു നീ കാണേണ്ടതായിരുന്നു… നിനക്ക് ആശാനെട് മാമിയെടും തെല്ലെങ്കിലും നന്നിയുന്ടെങ്കില് നീ അവരുടെ സന്തോഷത്തില് പങ്കു ചേര്ന്ന് അവരോടുള്ള സ്നഹേം കടപ്പടായ് കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക.. ഇന്നി എന്താനുവച്ചാല് നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം.. ഞാനാര ഇവിടെ, ഇത് നിങ്ങളുടെ കുടുംബ കാരിയം..

lതെറ്റ് എന്റ്റെത് തന്നെ.. അതിനാരേം പഴി പറഞ്ഞിട്ട് കാരിയമില്ല, ആളെ തിരിച്ചറിയാതെ ആക്രാന്തം കാട്ടിയതിന്റെ ശിക്ഷ.. ഒന്നേല് എല്ലാം സഹിച്ചു ആന പര്നത് പോലെ അവരോടൊത് സഹകരിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകുക, അല്ലേല് ഇവരെ വിട്ടു പോകുക.. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല് അത് താങ്ങാനുള്ള മാനസീക അവസ്ഥയല്ല ആശാനുള്ളത്, മാമി ജീവിച്ചിരിക്കില്ല, അതുമാത്രമോ മോനുവിന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും… എന്ത് ചെയനമെന്നു ഒരു രൂപവും കിട്ടുന്നില്ല…

ആരോ ചുമരില് പിടിച്ചപ്പോള് പെട്ടെന്ന് മയക്കത്തില് നിന്നും ഞെട്ടി ഉണര്ന്നു, തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള് കരഞ്ഞു വിഷമിച്ചു മാമി ഒന്നും പറയാനാവാതെ വിങ്ങി കരയുന്നു.. എന്നേട് ക്ഷേമിക്കില്ലേ.. എല്ലാത്തിനും തെറ്റ്കാരി ഞാനാ മോനെ അപ്പൂ നീ എന്നേട് ക്ഷേമിക്കില്ലേ.. ഇതിനൊന്നും അര്ഹതയില്ലാത്ത, എല്ലാത്തിനും തെറ്റ്കാരി ഞാനാ… അവര് പൊട്ടി കരഞ്ഞുകൊന്ടെന്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

മോനെ നിങള് തമ്മില് സംസാരിച്ചതെല്ലാം ഞാന് കേട്ട്, ദെ അപ്പുറത് ഒരുത്തി ബാഗ് അടുക്കുന്നു, അവള്