Chapter Title : മുലപ്പാലും മുഹ്‌യുദ്ധീനും 2 [Moythu Vadakara]

കണ്ടു. കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു തിളങ്ങുന്നു. അതിൽ ദേഷ്യവും നിസ്സഹായതയും മറ്റു പല വികാരങ്ങളും ഞാൻ വായിച്ചെടുത്തു. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ ഞാനത് വ്യാഖ്യാനിച്ചു.

പിന്നെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. എനിക്ക്

എന്നെ തന്നെ മനസിലായില്ല. എന്റെ ചിന്താധാരയാകെ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രത്യേക സുഖം എന്നിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. അമ്മായിയുടെ സമീപനം ഞാൻ നന്നേ കൊതിച്ചു. ഒന്നും വേണ്ട! എന്നെ ഒന്ന് മുട്ടി ഇരുന്നെങ്കിൽ! എന്റെ അടിവയറ്റിൽ ഹേമന്തം തന്ന ആ നോട്ടം വീണ്ടും എന്നിലൊന്ന് തറച്ചെങ്കിൽ! രണ്ടാളും ഒരക്ഷരം പോലും ഉരിയാടാതെ പുറത്തേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഇരുന്നു. പലജാതി ചിന്തകൾ എന്നെ മഥിക്കുന്നത് പോലെ അമ്മായിയിലും ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി..

*****

കൃത്യം ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം അമ്മായിയെ പിക്ക് ചെയാൻ ഞാൻ വീണ്ടും ചെന്നു. കുളിച്ചൊരുങ്ങി ഇറങ്ങിവന്ന അമ്മായിക്ക് ഞാൻ മുന്നിലെ സീറ്റ് തുറന്ന് കൊടുത്തു, എനിക്ക് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ചിരി തന്നു കയറി ഇരുന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് മടിയിൽ വെച്ച് അതുകൊണ്ട് ശരീരം മറച്ചു. എന്റെ ദൃശ്യവിഭവങ്ങൾ പാടെ മറച്ച ആ ചുവന്ന ബാഗിനെ ആയിരം തവണ ശപിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി തറവാടിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു.

ഇളയ മക്കളെയും മക്കളേ മക്കളെയും കാണാൻ ഉമ്മാമ കുടിയൊഴിഞ്ഞിരുന്നത് തറവാട്ടിൽ എത്തിയിട്ടാണ് ഞാനും അമ്മായിയും അറിയുന്നത്, അപ്പോഴേക്കും സന്ധ്യയടുത്തത് കൊണ്ട് അമ്മായിയെ തിരിച്ച് കൊണ്ട് വിടണ്ട എന്നും അവിടെ ആരും ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ആണൊരുത്തനായി ഞാനവിടെ കൂടണമെന്നും ഉമ്മാമയുടെ ഓർഡർ വന്നു.

ഉള്ളിൽ ചിതറിയോടിയ ആയിരം കുതിരകൾക്ക് ഞാൻ കടിഞ്ഞാണിട്ടു. കുളിച്ചിറങ്ങി വന്നപ്പോഴേക്കും മേശമേലുണ്ടായിരുന്ന, തണുത്ത ചായയെടുത്ത് മൊത്തികൊണ്ട് ഞാൻ