മുലപ്പാലും മുഹ്‌യുദ്ധീനും

Mulappalum Muhyidheenum | Author : Moythu Vadakara

അങ്ങനെ അന്നൊരു ദിവസം രാത്രി ടർഫിൽ കളി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്താൻ സ്വല്പം വൈകി. മണിഒന്നായതൊന്നും കളിമൂർച്ചയിൽ അറിഞ്ഞില്ല. നേരം വൈകിയതിന് ഉപ്പ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. വീട്ടിൽ കയറേണ്ടഎന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കും വാശിയായി. ഞാൻ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി തറവാട്ടിലേക്കു നടന്നു. അമ്മായിയുടെ നമ്പർ തപ്പി എടുത്ത് വാട്സാപ്പിൽ ഒരു ഹേയ് അയച്ചു.

മെസേജ് ഡെലിവേഡ് ആയി. ഭാഗ്യം…ഉറങ്ങി കാണില്ല. സാധാരണ ഗൾഫുകാരുടെ ഭാര്യമാർ ഈ സമയത്തൊക്കെ കെട്ടിയോനെ വിളിയും ചാറ്റും ഒക്കെആയിരിക്കുമല്ലോ. അപ്പോഴാണ് ഓർത്തത് മൈര്..!! വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോ ചാർജർ എടുക്കാൻ വിട്ടു പോയി. ഇതാണെങ്കി ചാവാറായി.

ഇന്ന് വിദേശയാത്ര ഒന്നുമില്ല. പച്ചവെള്ളം കൂടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുക. ചോർ പോലുംകിട്ടില്ല. എന്നൊക്കെ കണക്കുകൂട്ടി വലിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ അമ്മായിയുടെ റിപ്ലൈ വന്നു.

“ഹായ്“

ഞാൻ വെയിറ്റൊന്നും ഇടാതെ അപ്പോൾ തന്നെ സീൻ ആക്കി.

“ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരണിണ്ട് ഡോർ ഓപ്പൺ ചെയ്തു തരാമോ?”

“എന്തു പറ്റി?”

“ഞാൻ വീട്ടിൽ കയറാൻ കുറച്ചു ലേറ്റ് ആയി”

“kk”

അമ്മായിയെ ഇക്കാക്ക ഗൾഫിൽ പോകുന്ന അന്ന് കണ്ടതാണ്. ഫാമിലി ഫങ്ഷനൊന്നും ഞാനധികം പോകാറില്ല. അമ്മായിയെ കാണാൻ നല്ല മൊഞ്ചാണ്. കൂടുതലായി ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. ഇതുവരെ ഫോർമലായിട്ട് അല്ലാതെമിണ്ടിയിട്ടുമില്ല. ഇക്കാക്കയെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കാൻ പോയപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് മെസേജ് അയച്ചു. .

അന്ന്നമ്പർ സേവാക്കി അത്ര തന്നെ. ഞാൻ മുന്നിലൂടെ ചെന്ന് ബെല്ലടിക്കാൻ നിന്നില്ല. ഉമ്മാമ ഉണർന്നാൽ ഊമ്പി. വെട്ടുപൊലയാട്ട് കൂടാതെ കുടുംബം മൊത്തം അറിയും. ഞാൻ അമ്മായിക്ക് ഒരു മിസ്കാൾ അടിച്ചു. ഉമ്മറത്തെലൈറ്റ്