Chapter Title : മുലയിറച്ചിയും കുണ്ടിപ്പത്തിരിയും [Storymaker0005][കൊമ്പൻ]

അവിടെ വരെ പോയി നോക്കാം, ലേഡി ഡോക്ടർ ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഉടനെ തിരികെ വരാം. എന്താ?”

“മ്മ്, ശരി.”

അങ്ങനെ കാർ ഇടത്തേക്ക് തിരിച്ച് അമ്മ പറഞ്ഞ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഞാൻ യാത്ര തുടങ്ങി.

അര മണിക്കൂറത്തെ നീണ്ട യാത്രക്ക് ഓടുവിൽ ആ സ്വാമിയുടെ ആയുർവേദ ആശുപത്രിയിലേക്ക് അമ്മയും ഞാനും വന്നെത്തി. ഒരു ചുവന്ന പെയിന്റ് അടിച്ച ആശ്രമംപോലെ തോന്നിച്ചു അധികമാരുംതന്നെ വരാത്ത പോലെ ശൂന്യത.

കോമ്പൗണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അധികമാരും അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു സ്ഥാപനമാണെന്ന് എനിക്ക് ആദ്യ കാഴ്ചയിൽത്തന്നെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റി.

ആൾതിരക്കില്ലാത്തതുകൊണ്ടും, ആ ദിവസത്തെ ആദ്യ സന്ദർശകർ ഞങ്ങൾ ആയിരുന്നതുകൊണ്ടും, അത്ര അധികം വൈകിപ്പിക്കാതെതന്നെ സ്വാമിയുടെ ഒരു ശിഷ്യൻ ഞങ്ങളെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

സ്വാമിയുടെ ചികിത്സാ മുറിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചതും, മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന സ്വാമിയുടെ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരുടെ കണ്ണുകളും എന്റെ അമ്മയിലേക്കായി.

ആദ്യമായി ഒരു ദൈവത്തെ കാണുന്ന പോലെയാണ് അവർ എന്റെ അമ്മയെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നത്.

“കടന്നു വന്നോളൂ. ഇരിക്കു.”

ഞാനും അമ്മയും സ്വാമിയുടെ നേരെ നടന്നു. സ്വാമി ഒരു പീഠത്തിൽ ആയിരുന്നു ഇരുന്നത്.

പേര് മൃണാൾ സ്വാമി, 45 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന, കറുത്ത് തടിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ. ഏതാണ്ട് ആറടിയും കൂടുതൽ ഉയരമുണ്ട്. മസിലുകൾ ഉള്ള ശരീരം, മേൽചട്ട ഇല്ലായ്യ്കയാൽ, നെഞ്ചിൽ നിറയെ കറുത്ത രോമം നിറഞ്ഞു നില്കുന്നു. കയ്യിലും കളിലുമുണ്ട് രോമം. കുടവയറൊന്നുമില്ല, പൂന്നൂലും എല്ലാം നല്ല വ്യക്തമായിരുന്നു. കട്ട താടിയും നീണ്ട മുടിയും മീശയും ഉണ്ട്, അധികം നരച്ചിട്ടില്ല.

ഇരിക്കുന്നതിന് മുന്നേതന്നെ ഞാൻ മൃണാൾ സ്വാമിയോട് –

“ഇവിടെ ലേഡി ഡോക്ടർ ഇല്ലേ?”

“ഹേ? മനസിലായില്ല!”

ഉടനെ അമ്മ എന്റെ തുടയിൽ ഇറുക്കി നുള്ളി പറഞ്ഞു.

“മിണ്ടാതിരിക്ക് ശ്യാം..”

സ്വാമിയുടെ മുന്നിലെ കസേരകളിൽ ഞാനും അമ്മയും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽതന്നെ സ്വാമിക്ക് എന്റെ അമ്മയെ ഓർമ്മവന്നു.

“മുമ്പൊരിക്കൽ ഭർത്താവുമായി നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നിരുന്നില്ലേ?”

“അതെ സ്വാമി, വന്നിരുന്നു”

“നന്ദിനി എന്നല്ലെ പേര്?”

“അതെ സ്വാമി, സ്വാമിക്ക് എന്നെ നല്ലോണം ഓർമയുണ്ടല്ലോ.”

സ്വാമി അമ്മയെനോക്കി മെല്ലെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എങ്ങനെ ഓർക്കാത്തിരിക്കും?