Chapter Title : മുള്ളി തെറിച്ച ബന്ധങ്ങൾ 2 [മാൻഡ്രേക്ക്]

നിൽപ്പുണ്ട് ഈ വഴിയുടെ ഇരു വശത്തും.. ചുറ്റും നല്ല പച്ചപ്പു.. എവിടേക്കു തിരിഞ്ഞാലും കുറച്ചു അകലെ ആയി റബ്ബർ മരങ്ങൾ.. ഒരു വല്യ കാടിന്റെ ഒത്ത നടുക്ക് ഒരു ട്രെഡിഷണൽ റിസോർട്.. ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ ആരും അങ്ങനെയേ വിചാരിക്കു... അപ്പാപ്പന്റെ സെറ്റ് അപ്പ്‌ കൊള്ളാം.. സത്യം പറഞ്ഞാൽ മുമ്പ് വന്നിട്ടു ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത്രെയും വിശദമായി ഒന്നും നോക്കിയിട്ടില്ല.. പപ്പയുടെ വാക്കുകൾ.. എന്നിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഇതൊക്കെ ഒരിക്കൽ എന്റേത് ആകുമെന്ന് ആരോ കാതുകളിൽ മന്ത്രിക്കുന്നു.. മത്തൻ കുത്തിയാൽ കുമ്പളം മുളകുമോ.. എന്നോട് ഞാൻ തന്നെ ചോദിച്ചു മുൻപോട്ടു നടന്നു..

എല്ലാം കണ്ടു ആസ്വദിച്ചു നടന്ന ഞാൻ പുറകിൽ നിന്നും പരിജയം ഉള്ള ഒരു വിളി കേട്ടു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി..

"എങ്ങോട്ടാടാ ചെറുക്കാ രാവിലേ ഈ തണുപ്പത്തു " അപ്പാപ്പൻ ഉള്ളു നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു

"ഓ വെറുതെ ഒന്ന് ഇറങ്ങി നടക്കാന് ഓർത്തു അപ്പാപ്പ " ഞാൻ വിനയപൂർവം ഉത്തരം നൽകി

"അതു നല്ലതാപ്പാ, അപ്പു ഇത്ര വെളുപ്പിനെ എഴുനേൽക്കുമോ?രാവിലെ എഴുനേറ്റ് നടന്നാലേ ശരീരം ഒകെ നാനാവുള്ളു " അപ്പാപ്പൻ വീണ്ടും പുഞ്ചിരി നൽകി.

അപ്പാപ്പനും എന്റെ കൂടെ കൂടി.. അല്ലാ അപ്പാപ്പൻ എനിക്ക് മുൻപേ വഴി കാണിച്ചു നടന്നു.. നടക്കുമ്പോൾ റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കു ഇടയുലൂടെ ഒരാൾ ഞങളുടെ നേർക്കു മുഖത്തു ഒരു പുഞ്ചിരി ആയി നടന്നു വരുന്നുണ്ടാരുന്നു..ഒരു  പത്തു 45 വയസു തോന്നിക്കും..മുഷിഞ്ഞ ഒരു ഷർട്ടും കറുത്ത ഒരു പാന്റും ആണ് വേഷം.. കയ്യിൽ ഒരു ടോർച്ചും ഒരു അരിവാ പോലത്തെ എന്തോ ഒന്നും  ഉണ്ട്‌.. അരയിൽ ഒരു ബെൽറ്റ്‌.. അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.

"തൊമ്മൻ മാപ്പിളേ, കൊച്ചുമോൻ വന്നതിന്റെ സന്തോഷം ആണലോ മുഖം നിറച്ചു " അയാൾ അപ്പാപ്പനോടായി പറഞ്ഞു

"ആണെടാ ചാക്കോച്ചാ, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കൂട്ട് ആയില്ലെ, ഒരു ധൈര്യം ഒക്കെ വെച്ചത് പോലെ." അപ്പാപ്പൻ മനസ് നിറഞ്ഞ നിർവൃതയോടെ അയാളുടെ തോളത്തു കൈ വെച്ചു.

"അപ്പുസേ, ഇതു ചാക്കോച്ചൻ, നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടാവില്ല.. പറഞ്ഞു വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ കുടുംബക്കാർ തന്നെയാ..നമ്മുടെ പറമ്പ് മുഴുവൻ മേൽനോട്ടം ഇപ്പോൾ ഇവനാണ് നോക്കുന്നത്.. പണ്ട് ഇവന്റെ അപ്പൻ സേവിയർ ആരുന്നു.. അവൻ ഇപ്പോൾ കിടപ്പിലാ.. പണിക്കാരുടെ കൂടെ റബ്ബർ ടാപ്പിംഗ് ഉം ചെയ്യും ആൾ.. ആകെ കൂടെ നമ്മുടെ പറമ്പിലെ ഓൾ റൗണ്ടർ ആണേ..