Chapter Title : മുംബൈയിലെ സ്വാപ്പിങ് 3 [Walter White]

കയ്യിൽ കിടന്നു കരയാതെ ഇരുന്ന മതി.. ഹിഹി

അവൾ:- ഓ ശെരി സെർ... ശ്രമിക്കാം.

ഞാൻ:- നാളെ നിന്നെ എന്തൊക്കെ ആണ് അയാൾ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് എന്ന വല്ല പിടിയും ഉണ്ടോ??

അവൾ:- ആ.. എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാന..

ഞാൻ:- എങ്കിൽ എനിക്കറിയാം... നിന്നെ അടിച്ചു പത വരുത്തും അങ്ങേരു.. അതും 4-5 മണിക്കൂർ.. റെഡി ആയി ഇരുന്നോ..

ഞാൻ ഡ്രെസ്സിന്റെ മുകളിൽ കൂടി അവളുടെ പുസ്സി ഞരടി വിട്ടു..

അവൾ:- ഹാ.. ഡാ.. വിടെടാ..

ഞാൻ:- ഞാൻ വിടാം.. അയാൾ വിടില്ല.. നിന്റെ എല്ലാം അനുഭവിച്ചിട്ടേ അങ്ങേരു ഇവിടുന്നു ഇറങ്ങു.. നോക്കിക്കോ..

അവൾ:- ഓ... ആയിക്കോട്ടെ.. നിനക്കൊന്നിനും സമയം ഇല്ലല്ലോ, അപ്പൊ ബാക്കിയുള്ളവർ എങ്കിലും അനുഭവിക്കട്ടെ.. ഹെഹെ..

ഞാൻ:- ആ ചിരിച്ചോ ചിരിച്ചോ.. പിന്നെ, ഞാൻ കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞതാ.. അയാൾ ചെയ്തതൊക്കെ എണ്ണം വിടാതെ.. വള്ളിയും പുള്ളിയും തെറ്റാതെ എന്നെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിക്കണം.. കേട്ടല്ലോ..

അവൾ- ഓ ശെരി.. ഇപ്പൊ കിടന്നുറങ്ങു. വഴിയുണ്ടാക്കാം.

ഞാൻ:- അഹ് നാളെ അത് കേട്ടാ മതി..

അന്ന് പെട്ടന്ന് ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതിവീണു.. അവളെയും കെട്ടിപിടിച്ചു നല്ലൊരു ഉറക്കം.

………………………………………………

രാവിലെ 6.30 ക്ക് അലാറം വെച്ചിരുന്നു.. എന്നത്തേയും പോലെ അവളെ വിളിച്ചുണർത്താൻ ഇന്ന് വല്യ പാടില്ലായിരുന്നു.. കേട്ട പാടെ ചാടി എണീറ്റ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ കേറി..

റൂം സർവീസ് നു വന്നവർ കോഫി തന്നിട്ട് ഒരു ഗുഡ് മോണിങ് പറഞ്ഞിട്ട് പോയി.. ഞാൻ ഹാളിൽ പോയി കർട്ടൻ ഒന്ന് മാറ്റി നോക്കി.. ഉഫ് എന്താ വ്യൂ.. സൂര്യൻ ഉദിച്ചു വരുന്നേ ഉള്ളു.. ഓറഞ്ച്