Chapter Title : മുംബൈയിലെ സ്വാപ്പിങ് 5 [Walter White]

ബാൽക്കണിയുടെ ഡോർ തുറന്നു കിടക്കുകയാണ് അതുകൊണ്ടു കടലിൽ നിന്നും വീശുന്ന കാറ്റു ശക്തമായി അറിയാം.. കർട്ടനുകൾ കാറ്റിൽ പാറിക്കളിക്കുന്നതിനിടയിലൂടെ ഞാൻ ബാൽക്കണിയിലേക്കു ഇറങ്ങി നോക്കി.. ജനുവരിയിലെ തണുപ്പ്.. ഉഫ്. എന്തായാലും അത് കൊണ്ട് ഉച്ചത്തെ ചൂടിന് കുറവുണ്ട്. പിന്നെ രാത്രി കെട്ടിപിടിച്ചു പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടക്കണം എങ്കിൽ അതിനും.

താഴെ ബീച്ചിനടുത്തു ഒരു ജനക്കൂട്ടം കാണാം.. ഇന്ത്യൻസ് അല്ല.. എന്തോ പാർട്ടിയോ മറ്റോ ആണ്, വെള്ളമടിയും ഡാൻസും ഒക്കെ.. പക്ഷെ ആർക്കും ഉപദ്രവം ഇല്ല, വല്ലാണ്ട് ശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.

തണുത്ത കാറ്റു വീശുന്നതുകൊണ്ടു അധിക നേരം അവിടെ നില്ക്കാൻ പറ്റില്ല.. ബെഡ്റൂമിലേക്ക് പോകണോ..? അതോ വീണ വിളിച്ചതിനു ശേഷം കേറിയാൽ മതിയോ... ഒന്നും ചോദിച്ചതും പറഞ്ഞതും ഇല്ല. ഇതിപ്പോ കൺഫ്യൂഷൻ ആയല്ലോ എന്ത് ചെയ്യും..

വിളിച്ചതിനു ശേഷം ഉള്ളിൽ കേറിയാൽ മതി.. അതാ നല്ലതു.. ഞാനും അർഷാദിന്റെ പോലെ ആകരുതല്ലോ.. അങ്ങനെ ഹാളിൽ പോയി ഇരിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഞാൻ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ഉളിലേക്കു കേറി.. ഹാളിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയിരുന്നു.. ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കിയില്ലല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് എത്തിനോക്കി..

ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്.. എന്റെ രക്തം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ചൂട് പിടിപ്പിക്കാൻ കെൽപ്പുള്ള ദൃശ്യം. പിന്നിൽ നിന്ന് വീശുന്ന കാറ്റൊന്നും എനിക്കൊന്നും അല്ലാതായി.. അതൊന്നും ശരീരത്തിൽ ഏൽക്കാത്ത പോലെ ഒന്നും അറിയാതെ കണ്ണുമ വെട്ടാതെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നുപോയി

ബെഡ്‌റൂമിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം ഹാളിലേക്ക് കാണുന്നുണ്ട്.. റൂമിന്റെ ഡോറിനു മുന്നിൽ ഒരു ബ്ലാക്ക് കളർ ഗൗൺ ഇട്ടു വീണ നിൽക്കുന്നു..