Chapter Title : മുംബൈയിലെ സ്വാപ്പിങ് 2 [Walter White]

എന്നിട് ഫുഡ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഞാനും കഴിച്ചു.. അവൾ ബാഗ് എടുത്തു പുറത്തിറങ്ങി.. ഞാനും പിന്നാലെ ചെന്ന് കാര് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ഹായ് എന്ത് രസം.. രാവിലത്തെ ട്രാഫിക് ആണ്. കീർത്തിയുടെ ഓഫീസ് സിറ്റിയുടെ ഉള്ളിലേക്കാണ്.. അങ്ങോട്ട് ഏത് നേരവും നല്ല തിരക്കാണ്..

എന്തായാലും ട്രാഫിക്കിൽ ആണ് അപ്പൊ അവളോട് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ കൂടെ ചോദിക്കാമല്ലോ എന്ന് വെച്ച് ഞാൻ തുടങ്ങി

" ശെരി അപ്പൊ പറ.. നിനക്ക് ഏത് തരാം ആളുകളെയാ വേണ്ടത്.. "

" ഏഹ്?? "

" എടി നമുക്ക് വേറെ കപ്പിൾസ് നെ കണ്ടുപിടിക്കണ്ടേ.. അത് എങ്ങനെ ഉള്ളവർ വേണമെന്ന്?? "

" ഫ് അതാണോ.. അതിനെ പറ്റി ഒന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.."

" ഇപ്പൊ സമയം ഉണ്ടല്ലോ.. ചിന്തിച്ചോളൂ.. ഗോ അഹെഡ് "

" ഹ്മ്മ്.. എന്തായാലും നമ്മൾ അറിയുന്ന ആരും വേണ്ട.. അവരെ പിന്നെ ഫേസ് ചെയ്യണ്ട സിറ്റുവേഷൻ ഉണ്ടാകരുത്.. മാത്രമല്ല, അറിയുന്നവർ ആണെങ്കിൽ എപ്പോ പണി കിട്ടുമെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല.. നാട്ടിൽ പാട്ടായാൽ പിന്നെ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റില്ല.. "

" അഹ് അത് തന്നെ ആണ് എന്റെയും തീരുമാനം.. അറിയുന്നവർ വേണ്ടാന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ ഉറപ്പിച്ചതാണ്. വൺ നൈറ്റ് സ്റ്റാൻഡ്.. അത്ര മാത്രം. നത്തിങ് മോർ. " ഞാൻ ഉറപ്പു നൽകി.. " പിന്നെ വേറെ എന്താ " ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അവൾ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു..

" ആഹ്.. ഹിന്ദിക്കാരും നോർത്ത് ഇന്ത്യൻസ് ഉം ഒന്നും വേണ്ട.. മലയാളികൾ മതി.. "

" അതെന്താ ഹിന്ദിക്കാരുടെ സാധനം കേറിയാൽ നിന്റെ പുസ്സിക്ക് ഇഷ്ടമാവില്ലേ.. ?"

" ഓഹ് ഈ മനുഷ്യൻ.." എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ തുടയിൽ ആഞ്ഞൊരു പിച്ച് തന്നു.. ആ ഭാഗം ഇളകി പോന്നെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.. " എടി.. മെല്ലെ " എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളുടെ കൈ തട്ടി.. ഇവൾ എപ്പോളും ഇങ്ങനെ ആണ് പഠിക്കുന്ന കാലം തൊട്ട്.. ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത എന്തെങ്കിലും കേട്ടാൽ പിന്നെ എന്റെ കൈയ്യിനോ മുടിക്കോ അല്ലെങ്കിൽ തുടക്കോ ആണ്