Chapter Title : മുംബൈയിലെ സ്വാപ്പിങ് 5 [Walter White]

രണ്ടു കാലിൽ നില്ക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ.

ഞാൻ ഫുഡ് സെർവ് ചെയ്ത കീർത്തിയെ ഉണർത്തി.. അവൾ ഒരു ബോധവും ഇല്ലാത്ത മയക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു.. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ തന്നെ ഒരു പുതപ്പൊക്കെ മൂടി എടുത്തുകൊണ്ടു സോഫയിൽ കൊണ്ടുവന്നിരുത്തി ഭക്ഷണം കൊടുത്തു..

കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്നെ ഇനി പെട്ടെന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ വീണ്ടും പോയി കിടന്നു. ഗ്രൂപ്പിൽ മെസ്സേജ് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.. വൈകീട് റെസ്റ്റോറന്റിൽ കാണാം എന്ന് ജയൻ അയച്ചിരുന്നു.. ഒരു തംപ്സ് അപ് ഇട്ടു ഞാൻ സോഫയിൽ തന്നെ മലർന്നു വീണു..

നല്ല കാറ്റു വന്നു മേൽ തട്ടുമ്പോൾ ആണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്.. സുര്യനെ ഒന്നും കാണാൻ ഇല്ല, ഇരുട്ടായിരുന്നു.. ബാൽക്കണിയുടെ ഡോർ തുറന്നു കിടക്കുന്ന കാരണം അതിലൂടെ ആണ് കാറ്റു വീശിയത്. വീണ്ടും ഫോൺ എടുത്തു സമയം നോക്കി.. ആറര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ഒരുപാട് കാലത്തിനു ശേഷം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ബോധവും ഇല്ലാതെ ഉറങ്ങിയത്. സന്ധ്യ സമയത്തുള്ള മയക്കത്തില് അല്ലെങ്കിലും കഞ്ചാവടിച്ച കിക്ക്‌ ആണല്ലോ, അതിനു മേലെകൂടെ വ്യായാമവും കൂടി ആയപ്പോൾ പിന്നെ പറയണ്ട..

അപ്പോൾ തന്നെ എണീച് പോകാനും തോന്നിയില്ല.. കുറെ നേരം കൂടി അവിടെ തന്നെ കിടന്നു.. ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു വെറുതെ അങ്ങനെ കിടന്നു.. എന്തെല്ലാം ആണ് ഈ ഒരു മാസം കൊണ്ട് ഉണ്ടായത്.. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് വിചാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ ആണ് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.. സന്തോഷമുണ്ട്, പക്ഷെ അതിന്റെ കൂടെ ഒരു ഭയവും.. പ്രത്യേകിച്ചും തിരിച്ചു പോയി കഴിഞ്ഞാൽ ഉള്ള കീർത്തിയും ഞാനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധത്തെ കുറിച്ച്.. പഴയ പോലെ ആകാതിരിക്കുമോ.. എന്തെങ്കിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുമോ അങ്ങനെ പലതും..

വിവാഹത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ ഞാനും അവളും തമ്മിൽ വലിയ തർക്കങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇതുവരെ ഒരു കാര്യവും അവളിൽ നിന്ന് ഞാനോ എന്നിൽ നിന്ന് അവളോ മറച്ചു വെച്ചിട്ടും ഇല്ല.. സാധാരണ ദമ്പതികൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സൗന്ദര്യ പിണക്കങ്ങൾ തന്നെ ചുരുക്കമാണ്.. ഐ വാസ് ഹാപ്പി വിത്ത്