Chapter Title : മുംബൈയിലെ സ്വാപ്പിങ് 5 [Walter White]

ബ്ലാന്കെറ് മൂടി ആണ് കിടക്കുന്നത്.. തുണി ഒന്നും ഇല്ലന്ന് പ്രത്യേകം പറയണ്ടല്ലോ..

ഞാൻ:- കാര്യമായ എന്തോ ആലോചനയിൽ ആണല്ലോ.. ( മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടന്നു മുടി നേരെയാക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.. )

അവൾ:- ഏയ്.. ഇന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ..

ഞാൻ:- എന്നിട്ടെന്ത് തോന്നുന്നു..?

അവൾ:- എന്ത് തോന്നണം..??

ഞാൻ:- നീ ഹാപ്പി ആണോ..

അവൾ:- കുറവൊന്നും ഇല്ല..

ഞാൻ:- അത് പോരല്ലോ..

അവൾ:- എന്തെ..

ഞാൻ:- നോർമൽ ആയി ഫീൽ ചെയ്യാൻ അല്ലല്ലോ നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ടു വന്നത്.. എക്സ്ട്രാ ഓർഡിനറി ആകണ്ടേ.. memorable ആകണമല്ലോ. അതില്ല അല്ലെ..?

അവൾ:- നിനക്കെങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ടോ..??

ഞാൻ:- എസ്.. സന വാസ് ഗുഡ്.. ഗ്രേറ്റ്.. ജയനും അങ്ങനെ ആകുമെന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്രതീക്ഷ.. ഇത് ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല..

അവൾ:- ഒന്ന് പോടാ.. അത്ര മോശം ഒന്നും അല്ലായിരുന്നു.. ജസ്റ്റ്, ഞാൻ വിചാരിച്ച അത്രക്ക് വന്നില്ല.. അത്രേ ഉള്ളു.. ഓവർ ആയിട്ടുള്ള എക്സ്പെക്ടഷൻ ഇല്ലെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു.. മോശം എന്നൊന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും പറയില്ല.

ഞാൻ:- ഹ്മ്മ്..

വേണ്ടായിരുന്ന എന്നൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കി ആ നിമിഷം എന്നോട് പറയാം.. അതിൽ മടി വേണ്ട..

അവൾ:- അങ്ങനെ കേറി ചിന്തിക്കൊന്നും വേണ്ട. ഐ ആം ഓക്കേ.

ഞാൻ അവളുടെ കൈ രണ്ടും കൂട്ടി പിടിച്ചു നേരെ ഇരുത്തി.. " വീട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷം നമുക് സംസാരിക്കണം.. ഇതിനെ കുറിച്ചെല്ലാം.. മുമ്പത്തെ പോലെ തന്നെ.. ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാതെ.. നമ്മൾ തമ്മിൽ എങ്ങനെ ആയിരുന്നു അങ്ങനെ തന്നെ.. അതിനു മാറ്റം ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ ലെ..??"

" അതിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം ഉണ്ടായാൽ ദോശ ചട്ടി എടുത്തു നിന്റെ തല ഞാൻ അടിച്ചു പൊട്ടിക്കും.. " അവൾ അത് പറഞ്ഞു എന്റെ നെഞ്ഞത് ചാരി കിടന്നു..

" ഹഹ.. "

" ദേ.. ഓർത്തോ, ഞാൻ സീരിയസ് ആ.. ഇത് കാരണം എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടായാൽ പിന്നെ എന്നെ ഒരിക്കലും നീ കാണില്ല.. ഒരിക്കലും.. " അൽപ്പം കട്ടിയുള്ള ടോണിൽ ആണ് അവളതു പറഞ്ഞത്.

" അയ്യടാ.. അതിനു മാത്രം എന്താടാ ഇവിടെ ഉണ്ടായത്..