Chapter Title : മമ്മി 3 [Benhar]

എന്നൊരു കുറ്റബോധവും അവന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോളും ഉണ്ട്.

ഡെയ്സിക്കു ആണെങ്കിൽ ഉള്ളിൽ ഒരു തീ പോലെ ആയി. പല രാത്രിയിലും അവൾ അന്നു നടന്ന കാര്യത്തെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു. കാര്യം താൻ നിവർത്തി കേടു കൊണ്ട് ചെയ്തതാണ് അതു എങ്കിലും ഒരു അവസരത്തിൽ താനും അതു ആസ്വദിച്ചു എന്നു അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാം.

എല്ല വെള്ളി ആഴ്ചയും ഇടപ്പള്ളി പള്ളിയിൽ പോകുന്ന ആളു ആണ് ഡെയ്സി. അടുത്ത വെള്ളി ആഴ്ചയും ഡെയ്സി പതിവ് പോലെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. താൻ ചെയ്ത തെറ്റു എല്ലാം കർത്താവിനോട് ഏറ്റു പറയണം എന്നു തീരുമാനിച്ച പിന്നെ ഒന്നു കുമ്പസാരിക്കണം എന്നും.

പതിവ് പോലെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പള്ളിയിൽ എത്തിയ ഡെയ്സി കർത്താവിനോട് കരഞ്ഞു പ്രാത്ഥിച്ചു ചെയ്ത തെറ്റു പൊറുക്കാൻ. പതിവിലും കൂടുതൽ നേരം അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു അന്നു.

കുമ്പസിരിക്കണം എന്നു വിചാരിച്ചു പോയ ഡെയ്സി അതു ചെയ്തില്ല കാരണം നടന്നത് എല്ലാം പറയണം പിന്നെ താനും അതു ആസ്വദിച്ചു അതു എങനെ മറ്റൊരു ആളോട് പറയും എന്ന ഒരു ചിന്ത വന്നതോടെ അതു വേണ്ടാന്നു വെച്ചു ഡെയ്സി.

പള്ളിയിൽ വെച്ചു ഡെയ്സി ഫോൺ രണ്ടു മൂന്നു പ്രാവിശ്യം അടിച്ചു ഫോൺ സൈലന്റ് ആയിരുന്നു എന്ക്കിലും വൈബ്രട്ടെ ചെയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു പക്ഷെ അവൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തില്ല.

പുറത്തു ഇറങ്ങുനതിന് മുൻപ് നോക്കിയപ്പോൾ നിഖിൽ ആണ്. അതു കണ്ടപ്പോളെ ഡെയ്സിക്കു ദേഷ്യം വന്നു. അവൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു ഡെയ്സി അപ്പോളും ഫോൺ എടുത്തില്ല.

പള്ളിയിൽ നിന്നും പുറത്തു ഇറങ്ങിയ ഡെയ്സിയുടെ മുന്നിൽ നിഖിൽ നില്കുന്നു. മമ്മി വെള്ളി ആഴ്ച പള്ളിയിൽ വരുന്നത് അറിയാവുന്ന നിഖിൽ നേരത്തെ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഇതു അല്ലാതെ വേറെ ഒരു മാർഗം ഇല്ല മമ്മിയെ കാണാൻ എന്നു അവനു നന്നായി അറിയാം.

മമ്മിയെ കണ്ട നിഖിൽ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മമ്മിയോട് നിഖിൽ പറഞ്ഞു സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടന്നു. നമുക്ക് അങ്ങോട്ടു മാറി നിന്നു സംസാരിച്ചാലോ എന്നു.

മമ്മി ദേഷ്യത്തിൽ അവനോടു പറഞ്ഞ “ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ അന്നതോടെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു എന്നു. എനിക്ക് നിന്നോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ ഇല്ല”.

നിഖിൽ “മമ്മി ഞാൻ വന്ന കാര്യം ഒന്നു കേൾക്കു എനിട്ട്‌ ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം”.

മമ്മി “എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട”.

നിഖിൽ “ ഞാൻ പറയാൻ വന്ന കാര്യം ഒന്നു കേൾക്കു. മമ്മിക്കു എന്നോട്