Chapter Title : മമ്മി എന്റെ മാലാഖ [Chudala]
എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു മമ്മി ഒന്ന് ദീര്ഘ ശ്വാസം വിട്ടു... “വിധു മമ്മി ചോദിക്കുന്നതിനൊക്കെ കൃത്യമായി ശെരിയായി മറുപടി പറയണം...കള്ളം പറയരുത്” ഞാന് ശെരി എന്ന് തലയാട്ടി..തല അല്പ്പം കുനിച്ചുരുന്നു..മമ്മി എന്റെ മുഖം കൈകള് കൊണ്ട് ഉയര്ത്തി..എന്റെ മുഖം സങ്കടത്തിലായിരുന്നു..മമ്മിക്കു അത് മനസിലായി.. “വിധു മമ്മി നേരത്തെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനാണോ നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിചിരിക്കുന്നെ?” “മമ്മി ഞാന് ..അത്..ആം സോറി മമ്മി” എന്റെ കണ്ണുകള് ഈറനണിഞ്ഞു ...മമ്മി എന്റെ മുഖം കൈകള് കൊണ്ട് തുടച്ചു... “അയ്യേ എന്റെ കുഞ്ഞെന്തിനാ കരയുന്നെ..ഇത്രേം വലിപ്പമില്ലേ വിധു നീ ഒന്നുമില്ലെങ്കില്..ശേ ശേ...മോശം മോശം” മമ്മി എന്റെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങി ഇരുന്നു...എന്നെ ബാക്കിലൂടെ വയറില് ചുറ്റി പിടിച്ചു..ആരും ഞങ്ങളെ അങ്ങനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്നത് ഞങ്ങള്ക്ക് ആശ്വാസം നല്കി... “എടാ ചെക്കാ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാല് ഞാന് എണീറ്റ് പോകുട്ടോ...നിനോട് ഇങ്ങനെ ആണേല് ഞാന് ഒന്നും സംസാരിക്കില്ല” മമ്മി അങ്ങന പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് കണ്ണുകള് തുടച്ചു മമ്മിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. “യെസ് ദാറ്റ്സ് ഇറ്റ് നിന്റെ മുഖത്ത് എന്നും ഈ ചിരി കാണാന് വേണ്ടി മാത്രമാണ് മമ്മി ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ” ഞാന് വീണ്ടും മമ്മിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.. “മമ്മി എന്താ പറയാന് ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞത്” “ഉം പറയാം..പക്ഷെ നീ സത്യമേ പറയാവു” “ഉ ശ്ശേരി” “നമ്മള് രണ്ടാളും ചങ്ങാതി മാരെ പോലെ അല്ലെ..അപ്പോള് ആ ചങ്ങാത്തം ആണ് എനിക്കിവിടെ വേണ്ടത്” “ഉം ശരി മമ്മി” “ഗുഡ്...അന്ന് സോഫിയ വന്നപ്പോള് നിന്നോട് എന്താ പറഞ്ഞെ അവളെ” ആ പേര് കേട്ടപ്പോള് കാര്യം ഏകദേശം എനിക്ക് മന്സിലായി ഞാന് വീണ്ടും തല കുമ്പിട്ടു...മമ്മി എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി...ഞാന് അമ്മയെ നോക്കി വിളറി ചിരിച്ചു.. “അവള് പറഞ്ഞത് എന്താണ് എന്ന് എനിക്കും അറിയാം,,,എന്നോടും ഇതേ കാര്യം അവള് പറഞു” അത് കേട്ടപ്പോള് ഞാന് ഞെട്ടി..അപ്പോള് മമ്മിയോടും അവരങ്ങനെ പറഞ്ഞു ..വെറുതെ അല്ല മമ്മി എന്നെ അങ്ങനെ എല്ലാം നോക്കിയതും ചോദിച്ചതും എല്ലാം...ആ പെണ്ണ് എനിക്കിട്ടു പണിതിട്ടാനല്ലേ പോയത്.. “നീ എന്താ മിണ്ടാതെ വിധു” “അത് മമ്മി ഞാന്” “നോക്കു വിധു സോഫിയ
💬 Comments
View all comments