Chapter Title : മമ്മിയുടെ ആവേശം എന്റെ രോമാഞ്ചം [Vaisakh Murali]

കാർത്തിക്കിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുമ്പോൾ യമിനി കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ചു.

​"യാ മിനി, നിന്റെ ഈ ഭംഗി... അച്ഛന് ഇത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല," കാർത്തിക് സ്വകാര്യം പോലെ പറഞ്ഞു.
​യമിനി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "അച്ഛൻ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ കാർത്തിക്. ഇപ്പോൾ നമുക്കിടയിൽ സത്യങ്ങൾ മാത്രം മതി."

​അവർക്കിടയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ ഒരു വലിയ മാറ്റം സംഭവിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു മകനും അമ്മയും എന്നതിലുപരി, പരസ്പരം ആഗ്രഹിക്കുന്ന രണ്ട് വ്യക്തികളായി അവർ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ വലിയ വീടിനുള്ളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്ന ആ നിമിഷം വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

​"മമ്മി..." കാർത്തിക് പതുക്കെ വിളിച്ചു. ആ വിളിയിൽ ഒരു മകന്റെ ബഹുമാനത്തേക്കാൾ ഉപരി, അവളെ ഒരു സ്ത്രീയായി ആരാധിക്കുന്ന ഒരാളുടെ വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.

​യാമിനി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. "കാർത്തിക്... നീ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതിയാണ്.

എന്നെ ഇത്രയും ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കാൻ ഈ വീട്ടിൽ നീ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു."

​കാർത്തിക് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. ആ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ചർമ്മത്തിന്റെ ചൂട് അവൻ അറിഞ്ഞു. "മമ്മി എത്ര സുന്ദരിയാണെന്ന് മമ്മിക്ക് അറിയില്ല. അച്ഛൻ പാവമാണ്, പക്ഷേ മമ്മിയെപ്പോലൊരു സ്ത്രീയെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ അച്ഛന് കഴിയില്ല. മമ്മിയുടെ ഈ യൗവനം... ഇത് വെറുതെ കളയാനുള്ളതല്ല."

​യമിനി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ അമർത്തി. "അച്ഛൻ പോയ സ്ഥിതിക്ക്... നമുക്ക് ഈ സമയം നമ്മുടേതാക്കാം കാർത്തിക്. നീ എന്നെ 'മമ്മി' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം തോന്നുന്നു. ഒരു മകനോടുള്ള വാത്സല്യവും, അതോടൊപ്പം എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനോടുള്ള താൽപ്പര്യവും എന്നിൽ നിറയുന്നു."

​അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ മുഖം തന്റെ കൈവെള്ളയിൽ എടുത്തു. "പറയൂ കാർത്തിക്... നിന്റെ ഈ മമ്മിയെ നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?"

​"ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്നല്ല മമ്മി... എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം. ഈ വീട്ടിൽ അച്ഛൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമുള്ള ഈ നിമിഷങ്ങൾ... ഇത് ആരും അറിയണ്ട," കാർത്തിക് അവളുടെ കാതിനോരം