Chapter Title : മമ്മിയുടെ ആവേശം എന്റെ രോമാഞ്ചം [Vaisakh Murali]

മമ്മിക്ക് നീ മാത്രമേയുള്ളൂ ഇപ്പോൾ."

​കാർത്തിക് അവളെ പതുക്കെ എടുത്ത് സോഫയിലേക്ക് ഇരുത്തി. ആ വെളുത്ത നൈറ്റി അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി. അവളുടെ ആ പക്വമായ സൗന്ദര്യം അവൻ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

​"മമ്മി സുന്ദരിയാണ്... ഒരുപാട് സുന്ദരിയാണ്," കാർത്തിക് മന്ത്രിച്ചു.
​യാമിനി അവന്റെ മുഖം തന്റെ കൈവെള്ളയിലെടുത്തു. "ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടിയാകാം ഞാൻ. നിന്റെ മമ്മിക്ക് നിന്നെ അത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടമായി കാർത്തിക് ".

ആ രാത്രി തറവാട് വീണ്ടും നിശബ്ദതയിലാണ്ടു. ഉമ്മറത്തെ ക്ലോക്ക് പന്ത്രണ്ട് അടിച്ചു. വിശ്വൻ വായനമുറിയിൽ നിന്ന് വന്ന് മരുന്നും കഴിച്ച് കട്ടിലിൽ വീണ ഉടനെ തന്നെ ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു.

മുറിയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം താളാത്മകമായി കേൾക്കാം.
​മറുഭാഗത്ത് യാമിനി തന്റെ മുറിയിൽ കിടന്ന് തിരിയുകയായിരുന്നു. പകൽ കാർത്തിക്കിന്റെ കൂടെ ചിലവഴിച്ച നിമിഷങ്ങൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീയുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ആ വെളുത്ത സിൽക്ക് നൈറ്റിയിൽ അവൻ തന്നെ നോക്കിയ നോട്ടവും, 'മമ്മി' എന്ന വിളിയും അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി.

​യമിനിയുടെ ചിന്ത:
"വിശ്വേട്ടൻ നല്ല ഉറക്കമാണ്... പ്രായത്തിന്റെ ക്ഷീണം അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ തളർത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ അസ്വസ്ഥത... കാർത്തിക് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ഉണർന്നിരിപ്പുണ്ടാകുമോ?"

​അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ ആ സിൽക്ക് വസ്ത്രം മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. ഇത് വലിയൊരു റിസ്ക് ആണെന്ന് അവൾക്കറിയാം. എങ്കിലും, കാർത്തിക്കിന്റെ ആ ചൂട് അനുഭവിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു.
​കാൽപ്പാദങ്ങൾ തറയിൽ മുട്ടിക്കാതെ, ശ്വാസം പോലും അടക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. ഇടനാഴിയിലെ ഇരുട്ടിലൂടെ അവൾ കാർത്തിക്കിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.

​അതേസമയം, കാർത്തിക്കും ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവൻ വാതിലിന് അഭിമുഖമായി കിടന്ന് യാമിനിയെക്കുറിച്ച് തന്നെ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വാതിലിന്റെ ഹാൻഡ്‌ൽ തിരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

​വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.

നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ യമിനി അകത്തേക്ക് വന്നു.
​"മമ്മി..." കാർത്തിക് അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. "അച്ഛൻ..."
​യമിനി അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ വെച്ച് അവനെ തടഞ്ഞു. "അച്ഛൻ നല്ല