Chapter Title : മമ്മിയുടെ ആവേശം എന്റെ രോമാഞ്ചം [Vaisakh Murali]

തമാശയോടെ അവനെ നോക്കി. "എങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ, ആ തേങ്ങയൊന്ന് ചിരകി തരൂ.

ചമ്മന്തിക്ക് ഇത്തിരി കൂടി തേങ്ങ വേണം."
​കാർത്തിക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചിരവയിൽ ഇരുന്ന് തേങ്ങ ചിരകാൻ തുടങ്ങി.

ഇടയ്ക്ക് അവൻ ഒന്ന് രണ്ട് തേങ്ങാക്കൊത്ത് എടുത്ത് വായിലിട്ടു.

​"ഇപ്പോഴും കുട്ടിക്കളി മാറിയിട്ടില്ലല്ലേ?" യമിനി അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. "അമ്മയുടെ അതേ സ്വഭാവം തന്നെ.

വിശ്വേട്ടൻ പറയാറുണ്ട് കാർത്തിക് അടുക്കളയിൽ വന്നാൽ തേങ്ങയും ശർക്കരയും ഒക്കെ മോഷ്ടിക്കുമെന്ന്."

​ആ തമാശ കേട്ടപ്പോൾ കാർത്തിക്കിന്റെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ അകൽച്ചയും മാറി. അവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. "അച്ഛൻ അനാവശ്യം പറയുന്നതാണ്. ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല."

​"ആണോ? എങ്കിൽ നോക്കിക്കോ," യമിനി പതുക്കെ അവന്റെ കൈയ്യിൽ തട്ടി. എന്നിട്ട് അവനുവേണ്ടി മാറ്റിവെച്ച ഒരു ചെറിയ കിണ്ണത്തിൽ ഇത്തിരി ശർക്കരയും തേങ്ങയും കൊടുത്തു. "ഇത് കഴിച്ച് ആ ചമ്മന്തി റെഡിയാക്കി താ."

​അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ യാമിനി ചോദിച്ചു, "കാർത്തിക്, നിന്റെ ഇന്നലെ ഇട്ട ആ നീല ഷർട്ടിന്റെ കൈയ്യിൽ ചെറിയൊരു കീറലുണ്ട്. അത് ഞാൻ തുന്നി വെക്കട്ടെ? അതോ ഇനി പുതിയത് വാങ്ങണോ?"

​കാർത്തിക് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "അത് ശ്രദ്ധിച്ചോ? എനിക്ക് അത് കളയാൻ തോന്നുന്നില്ല, എന്റെ ഫേവറിറ്റ് ഷർട്ടാണ്."

​"എങ്കിൽ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ അത് ശരിയാക്കി തരാം. അമ്മയുടെ തയ്യൽ മെഷീൻ ഇപ്പോഴും വർക്കിംഗ് കണ്ടീഷനിലാണ്. ഞാൻ അത് ഇടയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്," യാമിനി പറഞ്ഞു.

​കാർത്തിക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ യമിനി അവന്റെ അരികിൽ നിന്ന് ഓരോ ദോശയായി ചുട്ടു വിളമ്പി.

ഇടയ്ക്ക് അവൻ തമാശകൾ പറയുമ്പോൾ അവൾ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെ ശാസിക്കുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു.

യാമിനിയുടെ ദോശയും തോർത്ത്‌ മാറി കണ്ട വടയും എല്ലാം അവൻ നന്നായി ആസ്വദിച്ചു....

​കൈ കഴുകി എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ കാർത്തിക് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "യാമിനി... ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി പുറത്തുപോയാലോ?

​യമിനിയുടെ മുഖം വിരിഞ്ഞു. "സത്യമാണോ? എനിക്ക് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു എല്ലാവരും കൂടി ഒന്ന് പുറത്തുപോകാൻ.

അച്ഛൻ സമ്മതിക്കുമോ?"
​"അച്ഛനെ ഞാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചോളാം," കാർത്തിക് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.

​യമിനി വാത്സല്യത്തോടെ