Chapter Title : മമ്മിയുടെ അടിമകള്‍ 2 [Chudala M]

ഒരു വഴി..
അപ്പോള്‍ ആണ് വല്ല്യമ്മച്ചി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആ വഴി വന്നത്...പെട്ടന്ന് തലയില്‍ മിന്നില്‍ അടിച്ചു..മമ്മിയെ സെറ്റ് ആക്കാന്‍ ഉള്ള വഴി ഒക്കെ ആയി...
നേരെ ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്കു വച്ച് പിടിച്ചു...മമ്മി ഒരു കോട്ട വീര്‍ത്ത മുഖവുമായി അടുക്കളയില്‍ എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം പാത്രങ്ങളോട് തീര്‍ക്കുകയാണ്
"മമ്മി"
അനക്കമില്ല...ഞാന്‍ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി മമ്മിടെ അടുത്തേക്ക്‌ നിന്നു..
"പിണക്കമാണോ മമ്മി എന്നോട്"
"ആര്‍ക്കു ആരോടാ പിണക്കം എന്ന് ഞാന്‍ പറയണ്ടല്ലോ"
"അയ്യേ എനിക്ക് പിണക്കമോന്നുള്ള ഞാന്‍ മമ്മിക്കു എന്നോട് സ്നേഹം ഉണ്ടോ എന്ന് ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തതല്ലേ"
"ആഹാ ആണോ എന്നാ കേട്ടോ സ്നേഹമില്ല..ഇവിടെ കിടന്നു കറങ്ങാണ്ട് വേഗം വിട്ടോ"
"അങ്ങനെ കെറുവിക്കാതെ മമ്മി..മമ്മിടെ രാജുട്ടനല്ലേ...അത് ഇന്നലെ അത്രേം എല്ലാം ഒക്കെ ആയിട്ടും മമ്മി ഒരുമാരി വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് സങ്കടം വന്നോണ്ടാല്ലേ"
"എന്ത് കോപ്പാടാ ഞാന്‍ നിനക്ക് സങ്കടം ഉണ്ടാക്കാന്‍ പറഞ്ഞെ..ഇന്നലെ അങ്ങ് ഇറങ്ങി ഒരു പോക്കാരുന്നല്ലോ...എന്തേ എന്നിട്ട് ഒന്നും നെടിലെ നീ "ഹാ മമ്മിനെ പിണക്കിട്ടു ഞാന്‍ എന്ത് നേടാനാ "
"അതെന്നോടല്ലേ നീ നിന്നോട് തന്നെ ചോദിക്ക്..എല്ലാം നീ തന്നെ ആണ് കളഞ്ഞു കുളിച്ചേ...ഞാന്‍ ഇന്നലെ നിന്നോട് അപ്പോളത്തെ ഒരു മാനസികാവസ്ഥയില്‍ പറഞ്ഞതാണ്...നീ അത് പക്ഷെ മന്സിലക്കില..അതിനു മുന്നേ ഞാന്‍ നിനക്ക് ചെയ്തു തന്ന കാര്യം പോലും നീ പറന്നു...ഏതു മമ്മി ചെയ്തു കൊടുക്കുടാ ഇതൊക്കെ "
'പ്ലീസ് മമ്മി ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ...എനിക്ക് സങ്കടം ആകുവേ..."
"നീ സങ്കടപ്പെട്ടോ നിന്‍റെ ചാന്‍സ് എല്ലാം നീ തന്നെ ആണ് രാജുട്ട ഇല്ലണ്ടാക്കിയത്."
ശെടാ ഇതിപ്പോ ആകെ കുളമാകുന്ന മട്ടുണ്ടല്ലോ..
"അങ്ങനെ പറയല്ലേ മമ്മി പ്ലീസ്...ഞാന്‍ അല്ലെ മമ്മിടെ രാജുട്ടനല്ലേ"
"അതെ ആ വിചാരം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നീ ഇന്ന് എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു...എനിക്കും വരും ഈ സങ്കടം ഒക്കെ ..അത് പ്രത്യകിച്ചു നീ മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍"
മമ്മിയുടെ കണ്ണുകള്‍ അല്‍പ്പം ഈറനണിഞ്ഞു..ശേ കോപ്പിലെ ഒരു ഐഡിയ...വേണ്ടാരുന്നു ...ആ തീരുമാനം എടുത്ത സമയത്തെ ഞാന്‍ മനസാല്‍ ശപിച്ചു..പക്ഷെ മമ്മിടെ പിണക്കം മാറ്റാതെ ഒന്നും നടക്കില്ല..
മാത്രമല്ല മമ്മി പിണങ്ങി ഇരുന്നാല്‍ എനിക്ക് സങ്കടം