Chapter Title : മമ്മിയുടെ ബാർബർ 2 [വികടൻ]

വിടാതെ രമ്യ പറഞ്ഞു

" മടിച്ചതിന്റെ കാര്യം മനസ്സിലായി.... പുള്ളിക്കാരന് ഇതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ...?"

അപ്പോഴാണ് രമ്യ ശരിക്കും ചമ്മിപ്പോയത്

രമ്യയുടെ കെട്ടിയോൻ സ്ഥിരം താടി ആണല്ലോ... അപ്പോൾ പിന്നെ രമ്യയുടെ സ്വന്തം ആവശ്യത്തിന് ആവും.... എന്നയാൾ ഊഹിച്ച് കൂട്ടുന്നുണ്ടാവും എന്നോർത്തപ്പോൾ...... രമ്യ ചമ്മാതിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?

ഒരു ഭാവഭേദവും കാട്ടാതെ ചമ്മൽ ഉള്ളിലൊതുക്കി രമ്യ കടവിട്ട് ഇറങ്ങുമ്പോൾ.... രമ്യയുടെ വടിക്കാത്തതും വടിച്ചതുമായ പൂറിനെ പറ്റി അയാൾ സങ്കല്പിച്ച് കാണും എന്നുറപ്പ്.....

അടുത്ത ദിവസം ധൃതിയിൽ ജോലി ഒതുക്കി മറപ്പുരയിൽ " കൗശിക് " കുഞ്ഞിന്റെ ആവശ്യാർത്ഥം രമ്യയ്ക്ക് ശ്രമകരമായ ജോലി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു... പഴനിയിൽ പെണ്ണുങ്ങടെ തലമുടി വടിച്ചിറക്കിയത് പോലില്ലെങ്കിലും.... കളഞ്ഞ മുടിയുടെ അളവ് കണ്ട് രമ്യ തന്നെ അന്തംവിട്ട് നിന്നു...

കോവിഡ് കാലത്ത് ലോക്ഡൗൺ വേളയിൽ ഷേവ് ചെയ്തതിന് ശേഷം ഉള്ള സമ്പാദ്യം മുഴുവൻ ഒഴിഞ്ഞപ്പോൾ നഷ്ടബോധം.... സ്വന്തം പൂറ് ഇങ്ങനെ പച്ചയ്ക്ക് കാണുന്നത് നാല് കൊല്ലത്തിന് ശേഷം! അതിന് നിമിത്തമായത് കുഞ്ഞ് ആണെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ.... രമ്യയ്ക്ക് വീണ്ടും ചമ്മൽ.....

ജോലിക്ക് ചെന്നപ്പോൾ രമ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പരതാൻ തുടങ്ങും മുമ്പ് വഴിക്കണ്ണുമായി കൗശിക് ഏറെ അകലെയല്ലാതെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു...

ഇരുവരുടേയും കണ്ണുകൾ ഇടഞ്ഞപ്പോൾ... നാണത്തിന്റെ ഭാരം കൊണ്ട് രമയുടെ ശിരസ്സ് കുനിഞ്ഞു....

ആ സവിശേഷ മുഹുർത്തത്തിനായി ഇരുവരും ഉദ്വേഗത്തോടെ കാത്തിരിപ്പ് തുടങ്ങി....

"ഉച്ച ഊണ് കഴിഞ്ഞ് താഴെ തുണ്ടിലെ മാന്തോപ്പിൽ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾക്ക് പിന്നിൽ... ഞാൻ നില്കും..."

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ രമ്യയുടെ ക്ഷണക്കത്ത്...

വടിച്ച് തുടുത്ത...., വാല്യക്കാരിയുടെ പൂറ് സങ്കല്പിച്ചപ്പോൾ കൗശികിന്റെ ജവാൻ വടി പോലെ വെട്ടി വെട്ടി