Chapter Title : മമ്മിയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങൾ 2 [ജഗൻ]

എനിക്കെന്തോ നല്ല പേടി തുടങ്ങി. എവിടെപ്പോയി??
ഇന്നലെ രാത്രി എന്നോട് പലപ്രാവശ്യം വേണ്ട, വേണ്ട, എന്ന് പറഞ്ഞതായിരുന്നു മമ്മി, പക്ഷേ എൻറെ കാമത്തിന് മുമ്പിൽ എനിക്ക് തന്നെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ മമ്മിയെ ആസ്വദിച്ചു പണ്ണി സുഖം കണ്ടെത്തിയതാണ്. പക്ഷേ അതോർത്തുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ഇനി ശരിയാവില്ല മമ്മിയെ കണ്ടുപിടിക്കണം.

ഞാൻ വീട് മുഴുവൻ നോക്കി, പക്ഷേ മമ്മിയെ കാണുന്നില്ല. ഞാൻ വീടിൻറെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ കയറി, അവിടെ അങ്ങനെ ആരും കയറാറില്ല കാരണം മുകളിലത്തെ നിലയിൽ ഒരു മുറി മാത്രമാണ് ഉള്ളത്.

ഭാര്യയെയും അമ്മായിഅപ്പനും മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഞങ്ങൾ ആരും മുകളിലത്തെ മുറി ഉപയോഗിക്കാറില്ല. അതിൻറെ ആവശ്യം വന്നിട്ടില്ല. പക്ഷേ എന്നാലും ഞാൻ അവിടെ കൂടി നോക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു, അങ്ങോട്ട് പോയി എൻറെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല.

മമ്മി അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ജനലിന്റെ അരികത്ത് വിദൂരത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്നു.
മമ്മിയെ ഞാൻ കണ്ടു തലയിൽ മുടി ഉണക്കുവാനായി തോർത്ത് ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെ ഇട്ട നൈറ്റി അല്ല ഇപ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ഒരു വെള്ള കോട്ടൺ നൈറ്റി, താലിമാല ഇപ്പോഴും മമ്മിയുടെ പുറത്തു തന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ട്. മമ്മി എന്തോ ആലോചിച്ചിരിക്കുവാണ്.

ഞാൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു, “മമ്മി മമ്മി “ പെട്ടെന്ന് എന്നെ നോക്കി എന്നോട് ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ എനിക്ക് കാണാം, മമ്മിക്ക് എന്നോടുള്ള ദേഷ്യവും, സങ്കടവും.
ഞാൻ മമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “മമ്മി” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു. “ മമ്മി എന്താ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്ന? താഴേക്ക് പോകാം.

പക്ഷേ മമ്മി അതു കൂട്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഞാനിവിടെ കുറച്ചുനേരം, തനിച്ചിരിക്കട്ടെ. എനിക്കെന്തോ മമ്മിയെ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കി വരുവാൻ തോന്നിയില്ല.
ഞാൻ പറഞ്ഞു “നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം”
“ ഇല്ല മിഥുൻ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടൂ”.

ഞാൻ അടുത്ത ചെന്ന് മമ്മിയുടെ തോളിൽ കൈവച്ചു മമ്മിയെ ചേർത്ത് എന്നോട് വിളിച്ചു, മമ്മിക്ക് ഒരു പ്രതികരണവും ഇല്ല ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു പാവയെ പോലെ മമ്മി ഇരിക്കുന്നത്.
ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു

“മമ്മി സോറി, അറിയാതെ പറ്റി പോയതാണ് എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഇന്നലെ എന്തോ എനിക്ക് അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയി, ഇനിയത് ഞാൻ ആവർത്തിക്കില്ല. സമ്മതമില്ലാതെ ഞാൻ മമ്മിയുടെ അടുത്ത് വരില്ല. എനിക്ക് വേറെ ആരുമില്ല. മമ്മി മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. മീര മോളും മമ്മിയും മാത്രം അടങ്ങുന്ന ഒരു കുടുംബമാണ്