Chapter Title : മമ്മിയും മോളും 2 [MMS]
അവർ രണ്ടുപേരും വിരലിട്ട് ഇളക്കി കളിച്ചു. കളി കഴിഞ് ഡ്രസ്സ് എല്ലാം നേരെയാക്കി വേഗം താഴോട്ട് നടന്നു. കോണിപ്പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ
നിരഞ്ജന: ടെറസിന് മുകളിൽ ഒരു ടാപ്പ് പോലുമില്ലാത്തത് വല്ലാത്ത കഷ്ടമായിപ്പോയി. ഒളിച്ചിറങ്ങിയ പൂറി കഴുകാതെ ജെട്ടി വലിച്ചു കേറ്റി ഡ്രസ്സ് അണിഞ്ഞ് ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ നടന്നു നീങ്ങുകയാണ് അവൾ. ഭാഗ്യത്തിന് കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായ കാര്യം മറ്റു റൂമാറ്റുകൾ ആരും തന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.
പാവം നിരഞ്ജന കഴുകി കളയാൻ ബാത്ത്റൂമിനടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ മൂന്നു ബാത്റൂമിലും ആളുണ്ട്. കൊഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ പൂറുമായി കുറച്ചുസമയം അവിടെ കാത്തുനിൽക്കേണ്ടി വന്നു. അവൾ എത്തും മുൻപേ ബാത്റൂമിൽ കയറിയ മൂന്നുപേരും ഇറങ്ങി കാണുന്നില്ല.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഒരു ബാത്റൂം വാതിൽ തുറന്ന് ഒരുത്തി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ബാത്റൂമിൽ കയറാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്ന നിരഞ്ജനയെ കണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരി നൽകി മുന്നോട്ടു പോയി. എങ്ങനെ ചിരിക്കാതിരിക്കും മേല് കഴുകാൻ എന്ന പേരിൽ കയറി വിരലിട്ട് ഇളക്കി സുഖിച്ച് വരുകയല്ലേ.
മറ്റു രണ്ടു ബാത്റൂമിലും ആളിറങ്ങാത്തതിന്റെ കാര്യം ഇപ്പോഴാണ് പിടികിട്ടിയത്. പിന്നീട് ഹോസ്റ്റലിൽ ആരുമില്ലാത്ത സമയം പകൽ നിരഞ്ജനയും മോണിക്കയുടെ മമ്മിയും വീഡിയോ കോളിൽ പരസ്പരം കണ്ടുകൊണ്ട് വിരലിട്ടു കളിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി ഒരു ദിവസം
മോണിക്ക: എടീ ഞാൻ മമ്മിയുമായി മസാജ് ചെയ്യുന്ന പോലെ നിനക്കും എണ്ണഇട്ട് മസാജ് ചെയ്ത് തരണോ.. അതിന്റെ ഗുണം മമ്മിയെ കണ്ടപ്പോഴും കേട്ടപ്പോഴും ഒരുപാട് കൊതിച്ചതാ.. അതിന് പറ്റിയ സൗകര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് നിന്നോട് ഞാനിതുവരെ പറയാത്തതാ..
പൂതി വെച്ചു നടക്കുകയാ കള്ളി.. പൂതിയില്ലാതെ പിന്നെ. എന്നാൽ നീ എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിച്ചോ.. അതിന് പറ്റിയ സ്ഥലം വേണ്ടേ ഇവിടെയാണെങ്കിൽ അതിനൊത്ത് സൗകര്യം ഇല്ലതാനും എവിടെ വെച്ച് കളിക്കാമെന്നാ നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത്. വേറെ എവിടെ വെച്ച് ഇവിടെ വച്ചുതന്നെ.
ഇവറ്റകളുടെ ഇടയിലോ.. മറ്റന്നാൾ പകൽ സമയം നമ്മളുടെ റൂമിൽ ആരുമുണ്ടാവില്ല അവരൊക്കെ ക്യാമ്പിങ്ങിന് പോകും. അതിന് വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോഴേക്കും ക്യാമ്പിംഗ് കയ്യിയില്ലേ. എടി പൊട്ടത്തീ ക്യാമ്പിംഗ് വൈകുന്നേരം കഴിയും അത് ശരി തന്നെ ക്യാമ്പിങ് നടക്കുന്നത് ഒരുപാട് ദൂരെയാ ഇവിടുന്ന് എവിടെയും നിർത്താതെ പോയാൽ മൂന്നര മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട്.
അവറ്റകൾ ആറുമണിയോടെ ക്യാമ്പ് കഴിഞ്ഞ് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി യാത്രതിരിക്കുമ്പോഴേക്കും എന്തായാലും 7മണി കഴിയും പിന്നെ മൂന്നര മണിക്കൂറോളം യാത്രയും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും നിർത്തിക്കഴിഞ് ഇങ്ങെത്തുമ്പോഴേക്കും പന്ത്രണ്ടുമണിയോട് അടുക്കും.
അതുകേട്ട് നിരഞ്ജനക്ക് സന്തോഷമായി.. ആ ദിവസം വന്നെത്തി
💬 Comments
View all comments