Chapter Title : മുനീറിന്റെ സ്വപ്നം ലക്ഷ്മിന്റെയും [Sabeer]

ഉമ്മ തലവേദന കുറവുണ്ടോ
ഉമ്മ : ആ മാറി ഇപ്പോ കുഴപ്പം ഇല്ല
ലക്ഷ്മി : ഇതാണോ ടീച്ചറെ മോൻമുനീർ
അവൾ എന്നോട്
മുനീറെ ഉമ്മാക്ക് വേദന കുറയാൻ ഞാൻ നല്ലരു മരുന്ന് കൊണ്ട് വന്ന് കൊടുത്ത് അതാ മാറിയത്അല്ലെ ടീച്ചറെ
ഞാൻ : മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു : അതെ നല്ല മരുന്ന് ഞാൻ എല്ലാം ഒരുദിവസം പൊളിക്കുന്നുണ്ട്
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കാൾ വന്നു അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞു
ഉമ്മ ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം എനിക്ക് ഇവിടെ അടുത്ത് നിന്ന് ഒരു പേപ്പർ വാങ്ങാൻ ഉണ്ട്‌
അത് പറഞ്ഞി ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി അടുത്തുള്ള പോസ്റ്റ് ഓഫീസിൽ പോയി പേപ്പർ വാങ്ങി തിരിച് വരുമ്പോൾ വളവ് തിരിഞ്ഞതും ലക്ഷ്മിയെ കണ്ടു
അവർ ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് അപ്പോ ആണ് അവർ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടത്
ഉമ്മയും മരുമോളും ഒക്കെ ആണ് പിന്നെ സൂക്ഷിവേണം പ്രശ്നം ആകരുത് രണ്ടും നല്ല മുന്തിയ ചരക്ക് ആണ് ഞാൻ അവരെ മാക്സിമം സെറ്റ് അക്കിട്ടുണ്ട് സുരേഷ് സാറാണ് ഒരു തടസം അയാൾക്ക് സീനത്തിനോട് ഒരു താല്പര്യം ഉണ്ട്‌
അവളുടെ സംസാരം കഴിഞ്ഞ് വണ്ടിക്ക് വൈറ്റ് ചെയുമ്പോൾ ഞാൻ ബൈക്ക് എടുത്ത് പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന്
ടീച്ചർ പോയില്ലേ
അവൾ : എടാ നീയോ ഇല്ലടാ വണ്ടി കിട്ടിയില്ല
ഞാൻ : അറിയാത്ത പോലെ ഇവിടെ അടുത്ത് ആണോ വീട്
ടീച്ചർ : അതെ
ഞാൻ : ടീച്ചർ കേറി ഞാൻ കൊണ്ട് വീടാം
ടീച്ചർ : വേണ്ട മുനീർ വണ്ടി ഇപ്പോ വരും
ഞാൻ : നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവൾ പിറകിൽ കേറി അവരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി അവൾ മുനീറെ ഇരിക്ക് ചായ കൂടിച്ചിട്ട് പോകാം
ഞാൻ വീട്ടിൽ കേറി ഇന്നലെ ഉമ്മാനെ കളിച്ച റൂം കണ്ട് നോക്കി നിന്നപ്പോൾ
ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ. മുനീർ എന്താ നോക്കുന്നത്.
ഒന്നും ഇല്ല ടീച്ചർ ഇവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലേ തനിച്ചാണോ
ടീച്ചർ :