Chapter Title : മുനീറിന്റെ വിശ്രമകാലം 1 [Sapien]
ബിൽഡിംഗ് നു ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തതോടെ അവൻ ആ കാര്യം തന്നെ അങ്ങ് മറന്നിരുന്നു. ഉറക്കില് പോകുന്ന പാൽ അവനു അടുത്ത ദിവസം കഴുകി കളയുക അല്ലാതെ കൈകൊണ്ട് വാണം അടിച്ചിട്ട് വർഷം രണ്ടാവാറായി എന്ന് ചുരുക്കം.
പ്ലാസ്റ്റർ il കയറി ഏതാണ്ട് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞതും മുനീർ അളിയനെ വിളിച്ച് convince ചെയ്യിപ്പിച്ചു. മുഫീദയെ നാല് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്നാക്കി. Mufeeda രണ്ടു കുട്ടികളുടെ ഉമ്മയാണ്. മുപ്പത് വയസ്സ്, രണ്ടു പ്രസവം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇന്നും ഉടയാത്ത ശരീരം അവളെ നോക്കാൻ ആരെയും പ്രേരിപ്പിക്കും.
വാതിൽക്കൽ റോഡിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന മുനീറിനെ കണ്ടതും അവള് ഓടിച്ചെന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു.
" എന്താടാ ഓസ്ട്രേലിയ കാരാ, നീ വലിയ ആളായി പോയല്ലോ മോനെ"
മക്കൾ രണ്ടുപേരും അകത്തേക്ക് ഓടി. Mufeedayude കെട്ടിയോൻ അകത്ത് കയറാൻ നിൽക്കാതെ കാറിൽ നിന്ന് കയ്യുയർത്തി അങ്ങനെ പോയി.
" ഇയാൾക്ക് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലല്ലോ "
" നീ അത് വിട്,
എന്നിട്ട് , വിശേഷങ്ങൾ പറ"
" എന്ത് വിശേഷം , ഫോണിൽ പറയുന്നത് തന്നെ"
" എടാ എന്നാലും, അൻസി അമ്മായി പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞത് ആണെന്നാ കരുതിയത്"
Mufi അവൻ്റെ കയ്യിലെ മസിലും പിടിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
"അമ്മായിയോ, അവരെന്ത് പറയാൻ"
" നല്ല ചോങ്കനായിട്ടുണ്ട് എന്ന്, വേഗം പിടിച്ച് കെട്ടിക്കാൻ"
" അയ്യാ, നല്ല കോളായി "
അൻസിയ ഇവരുടെ അമ്മാവൻ്റെ ഭാര്യയാണ്. വീടിനടുത്ത് തന്നെ ആയത് കൊണ്ട് അവരവിടെ ഇടക്കിടക്ക് വരാറുണ്ട്.
" Mm, എന്നാലും…
ഒന്നര കൊല്ലം കൊണ്ട് ഇത്രയും അങ്ങ് മാറുവോ , മുബീത്ത എന്തായാലും അനിയനെ നല്ലോണം നോക്കിയിട്ടുണ്ട്"
" ഒന്ന് പോ mufee"
Mufeeda അതും പറഞ്ഞ് അവൻ്റെ കയ്യിലെ മസ്സിൽ ഒന്നുകൂടി പിടിച്ച് നോക്കി.
" ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ചു.
കൈ kaanichaa നീ"
Mufeeda കൈപ്പത്തി നോക്കാനായി ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു.
" അത് കാനാനൊന്നും ഇല്ല mufi"
"ഉമ്മ evde, ഇവിടെ ഇല്ലേ"
"
💬 Comments
View all comments