Chapter Title : മുനീറിന്റെ വിശ്രമകാലം 6 [Sapien]

നോക്കി, പിന്നെ ചുറ്റിലും ആരേലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി.

" ടാ, നിങൾ നേരത്തെ എന്തായിരുന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുന്നത്…"

മുനീർ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

" ആര് "

പ്രമീള അവൻ്റെ മുന്നിൽ കയറി നിന്ന് മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

" ടാ ചെക്കാ, ഞാൻ ഈ പ്രായം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഇവിടം വരെ എത്തിയത്…"

" എന്ത് ചേച്ചി…

ചേച്ചി എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്…."

പ്രമീള അവൻ്റെ കണ്ണിൽ നോക്കിക്കണ്ട ഇരുന്നു.

" Muneere കളിക്കല്ലെ, നീയും നിൻ്റെ അമ്മായിയും തമ്മിൽ എന്താ ഇടപാട്…" പ്രമീള കണ്ണുരുട്ടി കണ്ണെടുക്കാതെ ചൊതിച്ച്. കണ്ണു എടുക്കാൻ കഴിയാതെ മുനീർ കുടുങ്ങി.

" മോളെ പ്രമി,, കിട്ടിയോടി…" ലക്ഷ്മി ഉറക്കെ വിളിച്ചു.

" ഇല്ലമ്മാ, ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരാം…" പ്രമീള.

" എന്ത് ഇടപാട്, ചേച്ചി ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് പരത്തല്ലെ…." മുനീർ പ്രമീളയെ കടന്ന് നടന്നു. അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഒളിപ്പിക്കാൻ പാട് പെടുന്ന കാര്യങ്ങൽ മിന്നി മറഞ്ഞു.

" ശരി ശരി, നിൻ്റെ aa നിപ്പും മുഴുപ്പും അവളെ ആ നടത്തവും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ ഞാൻ കരുതി…"

മുനീർ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു. അവൻ്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു.

" എന്ത് കണ്ട് എന്നാ"

പ്രമീള അവൻ്റെ അറയോലേക്ക് നോക്കി.

" ദാ അവിടെ, ഞങൾ വന്നപ്പോ മുഴച്ചു നിക്കുവല്ലേ അവിടെ…ഞാൻ കരുതി ഒരു ഹെല്പിന് നിൻ്റെ അമ്മായി വന്നത് ആയിരിക്കും ന്നു."

പ്രമീള അവനൊന്നു ആക്കി ചിരിച്ചു.

"ദേ, പ്രമീലേച്ചി അനാവശ്യം പറയരുത്…

നിങ്ങളിത് ഇതുപോലെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങും…പിന്നെ ആൾക്കാർ വേറെ കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കാൻ തുടങ്ങും…"

" അതിന് ഞാൻ വേറെ ആരോടെലും എന്ത് പറയാനാ…"

" Ah, ath എനിക്കറിയാം …നാൽ ആലുകൂടുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയണ്ടേ നിങ്ങൾക്ക്…"

" ആര് പറഞ്ഞെന്നാ നീ പറയുന്നെ…

ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞത് ഒന്നുമല്ല….

ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോ നിങൾ രണ്ടുപേരും എന്തിനാ ഭയന്നത്… നിൻ്റെ സാധനം മുഴുത്ത നിന്നത് പോട്ടെ, അവള് നടക്കുമ്പോ എന്താടാ അവളെ ചന്തി കുഴഞ്ഞ് മറിയുന്നെ… "