Chapter Title : മുനീറിന്റെ വിശ്രമകാലം 6 [Sapien]

കൂടിയാണ്. ഫൻ്റസികളിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു കാര്യം.

മുനീർ പറമ്പിലേക്ക് നോക്കി. കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ഓലയും മടലും  എടുക്കുന്ന പ്രമീളയുടെ പിന്നാമ്പുറം രണ്ട് വശങ്ങളിലേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന മത്തൻ പോലെ മുനീറിന് തോന്നി.

___________

സമയം എട്ട് മുപ്പത് കഴിഞ്ഞ്. മലർന്നു കിടന്ന് കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൽ ആലോചിച്ചു കൂട്ടി സ്വയം ആർമാധിച്ച് ഇരിക്കെ ആൻസി ഭക്ഷണവുമായി വന്നു. ചാരി കിടന്ന ഡോര് തുറന്നു അവള് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം വെച്ചതിനു ശേഷം വിളി കേൾക്കാത്ത മുനീറിനെ നോക്കി റൂമിലേക്ക് കയറി.

" എന്താടാ, നിൻ്റെ ആലോചന ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ലേ…"

" Aa അമ്മായി ഇതപ്പോ വന്നോ…"

" അത് ശരി, ഇങ്ങനെ ആണേൽ കള്ളൻ കയറിയാൽ അറിയില്ലല്ലോ…."

" പിന്നെ ഈ പട്ടാപ്പകൽ അല്ലെ കള്ളൻ കയറുന്നത്…"

" ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നതാ …"

" Mm mm, നീ അധികം ആലോചിക്കേണ്ട…

വാ ഞാൻ ചായ എടുത്ത് തരാം…"

ആൻസി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. പിറകെ മുനീറും.

ഷാൾ കസേരയിൽ എടുത്ത് വെച്ച് അവള് ദോശ ചന്തിയിൽ കുത്തി അവൻ്റെ വായിലേക്ക് വെച്ച്. മുനീറിൻ്റെ കണ്ണിന് മുൻപിൽ ആൻസിയുടെ സ്വർണമാലയും അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകളും ആണ് കാണുന്നത്. അവൻ ആർത്തിയോടെ അവളുടെ മുലകളിൽ മുഖം അമർത്തി. ആൻസി മാറി നിന്നു അവനെ കടുപ്പിച്ച് നോക്കി തലയിൽ ഇടത് കൈകൊണ്ട് ഒരു കൊട്ടു കൊടുത്തു.

" എന്താടാ "

" എൻ്റെ മാമൻ്റെ ഒരു ഭാഗ്യം, എന്ത് സോഫ്റ്റ് ആണ് ആൻസി ഇത്"

" മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു തിന്നൊ,അല്ലേൽ ഞാൻ എൻ്റെ പാട്ടിന് പോകും…"

" ഓഫ്, ദേഷ്യ പേടല്ലെ ആൻസി…"

ആൻസി വീണ്ടും വായിലേക്ക് ദോശ വെച്ചു. ചെറിയ മക്കളെ അനുസ്മരിപ്പിച്ചു അവൻ തിന്നു. ഇടയ്ക്കിടക്ക് അവനവലെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

" Aa പ്രമീള എന്തായിരുന്നെടാ മാറി നിന്നു പറഞ്ഞത്…"

" Eh, ആൻസി അത് കണ്ടോ…"

" ആഹ, അവിടുന്ന് നോക്കിയാൽ കാണാലോ "

" ഇത് അമ്മായി, അവൾക്ക് നമ്മളെ സംശയം