Chapter Title : മുനീറിന്റെ വിശ്രമകാലം 6 [Sapien]

നിനക്ക് കിട്ടിയത് പോലുള്ള ഭാഗ്യം ആർക്കടാ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉള്ളത്, വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കുവല്ലെ അഞ്ചാറു മുതലുകൾ…. "

"ഇജാസ് നിറുത്തടാ, നീ ഇത് പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് "

" ഓ, നീ വേണേൽ പോയി കിളുത്, എനിക്ക് നിന്നെ കളിപ്പിക്കാഞ്ഞിട്ട് എന്താ .ഇനിയിപ്പോ നീ കളിച്ചാൽ തന്നെ എനിക്ക് എന്ത് കിട്ടാനാ, അല്ലടാ…" ഇജാസ്

" അത് നീ പറഞ്ഞത് കാര്യം…" മുനീർ

" എന്ത്" ഇജാസ്

" എടാ മൈറന്മാരെ കഥ പറഞ്ഞ ഇരിക്കുന്നത് പോലെ ആണോ കളിച്ച കാര്യങ്ങൽ പറയുന്നത്.."

" അപ്പോ നീ കളിച്ചിട്ടുണ്ട് lle" അനൂപ്

" ഈ മൈരൻമാർ,

വേണേൽ കളിക്കാം, ഇഷ്ടം പോലെ കിട്ടാൻ ഉണ്ട്…ഓരോ ബീരിനു പുറത്ത് കിട്ടും ഓരോന്നും,

എടാ ഇതൊക്കെ ഇവിടെ അല്ലെ സീൻ…അവിടെ ഞാൻ കണ്ടിടതോളം ഒരു refresh ആവാൻ ഉള്ള കാര്യം പോലെ ഒക്കെ ആണ് …"

" പോടെടെ, നിൻ്റെ ഡയലോഗടി കേൾക്കാൻ വന്നതല്ല, എന്നാ നമ്മൾക്ക് ഇറങ്ങാം " ഷാമിൽ

അനൂപും ഇകാസും കൂടി എഴുനേറ്റു. ഇജാസ് മുനീറിൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന് നിന്നു.

" സ്നേഹം കൊണ്ട് പറയാണ് മൈരാ, തിരിച്ച് പോവുക മുൻപ് എല്ലാത്തിനെയും കയറി അങ്ങ് കളിക്ക്, ഇനി നെഗറ്റീവ് അടിച്ചാൽ ഓസ്ട്രേലിയയിൽ കളിച്ചു ശീലിച്ചത് കണ്ടു കിട്ടാതെ ആയപ്പോ ചോദിച്ചു പോയതാണെന്ന് പറ…

പോട്ടടാ "

ഇജാസ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലുത് എന്തോ മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്ത ഭാവത്തിൽ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. പലതവണ പലരോടും പല രീതിയിൽ സമീപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ആരും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാത്ത വിഷമം അവനിൽ അത്രയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവരിറങ്ങിയതും മുനീർ നേരെ തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ചായ കഴിഞ്ഞ് ആൻസി വസ്ത്രങ്ങൾ വാഷിംഗ് മശീനിൽ ഇട്ടു ഫോണിൽ തോണ്ടി കൊണ്ട് ഇരിക്കുവായിരുന്നു.

" ആൻസി, ഉപ്പവയും ഉമ്മാമയും ഇല്ലെ" മുനീർ കയറി വന്നു

" Ah, അവർ എവിടെയോ പോയി.." ആൻസി മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പറഞ്ഞു.

" Eh, അതെന്താ അൻസിക്ക് അറിയില്ലേ "

ആൻസി ഫോണിൽ നിന്ന് കണ്ണെുത്ത് മുനീറിനേ നോക്കി.