Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 2 [Decent]

എന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി പറഞ്ഞു ഞാൻ ചപ്പാത്തി എടുത്തു ടീച്ചറുടെ പാത്രത്തിലേക്കിട്ടു കൊടുത്തു. ലിസിമ്മ വന്നിരുന്നു.
"എന്താ നിങ്ങൾ ഊമകളെ പോലിരിക്കുന്നത്?" രണ്ടു പേർക്കും മൗനം.
"കുട്ടൻ വിശന്നു പൊരിഞ്ഞിരിക്കുകയാ."
ടീച്ചറുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെ മഞ്ഞുമല ഉരുകുന്ന ഒരു പ്രതീതി. എന്നാലും ടീച്ചർ അതികം സംസാരിച്ചില്ല. ആ പ്രസരിപ്പും ആവേശവും ഒന്നും മുഖത്തു കാണാനില്ല. ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
"എന്ത് പറ്റിയെടാ നിനക്ക്?" ലിസിമ്മയുടെ ചോദ്യം.
"ഒരു പനി വരുന്നോ എന്ന് സംശയം" ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ലിസിമ്മ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒന്നും എന്റെ മനസിലേക്ക് പോയില്ല. നല്ല വിശപ്പുണ്ടെങ്കിലും കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. രണ്ടു ചപ്പാത്തി തന്നെ കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് തിന്നത്. വേഗം തീർത്തു ഞാൻ കൈ കഴുകാൻ എഴുന്നേറ്റു.
അടുക്കളയിൽ പോയി കൈ കഴുകി ഞാൻ നേരെ മുകളിലേക്ക് കോണി കയറി.
"ഞാൻ കിടക്കുകയാ."
"ഉം" എന്ന് മാത്രം ലിസിമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ലിസിമ്മ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമോ എന്ന സംശയം വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ അലട്ടി. ചെയ്ത മഹാ മണ്ടത്തരമോർത് എനിക്കന്നുറക്കം വന്നില്ല.
ടീച്ചറുമായി അൽപ നേരം ടീവി കണ്ടിരുന്നു തമാശയൊക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കാം. അത് വഴി കൂടുതൽ അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. പറ്റിയാൽ ടീച്ചറുടെ മൊബൈൽ നമ്പർ ഒന്ന് വാങ്ങാം. എന്തൊക്കെ പ്ലാനുകളായിരുന്നു മനസ്സിൽ. എല്ലാം തകർന്നു തരിപ്പണമായി. വീണിതല്ലോ കിടക്കുന്നു. സ്ത്രീകളോട് പെരുമാറാൻ എനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല. എന്നാണാവോ എനിക്കൊരു പക്വത വരിക?
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും എനിക്കുറക്കം വന്നില്ല. ലാപ്ടോപ്പ് എടുത്തു ഇൻറർനെറ്റിൽ പലതും പരതി. ഒന്നിലും ശ്രദ്ധ പതിയുന്നില്ല. മനസ്സ് ആകെ ഇളകി