Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 4 [Decent]

കൊടുക്കും... എനിക്ക് അവിടത്തെ വാസന അറിയണം... അല്ലെങ്കിൽ ടീച്ചറുടെ വയറിന്മേലെ ചൂടെങ്കിലും ഒന്നറിയണം... ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചെയ്യും.... ലിസിമ്മ ഇവിടെയില്ല... ടീച്ചർ എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നിൽക്കുന്നു.
ഈ ചിന്തകളാൽ ചൂടുപിടിച്ച രക്തവുമായി ഇരിക്കുമ്പോൾ ടീച്ചറുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി... “ദോശ ഇനി വേണോ?"
"ഒന്ന് കൂടി... അവസാനത്തേത്?"
ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ തല മെല്ലെ തിരിച്ചു ടീച്ചറുടെ വയറിലിക്കും പിന്നീട് മുഖത്തേക്കും നോക്കി. ആലില വയറും പൊക്കിൾ ചുഴിയും മുഴുവനായി പുറത്തു കാണത്തക്ക വിധത്തിൽ ടീച്ചർ സാരി വളരെ താഴ്ത്തിയാണ് ഉടുത്തത്.
എന്റെ പെനിസ് തടിച്ചു വീർത്തു. കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന കാരണം അവനെ കാണാൻ പറ്റില്ല. എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നു.
ഒന്നുകൂടി അവിടേക്കു നോക്കണം എന്നെനിക്കുണ്ട്. പക്ഷെ ധൈര്യം വരുന്നില്ല. ടീച്ചർ മെല്ലെ നടന്നു സ്റ്റവ്വിൽ നിന്ന് ഒരു ദോശയെടുത്തു മെല്ലെ വന്നു എന്റെ പ്ലേറ്റിൽ വച്ച്. ഈ അവസരം മുതലാക്കി ഞാൻ ആ വയർ ഒന്ന് കൂടി ആസ്വദിച്ചു. ടീച്ചർ ഇത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എനിക്ക് കാണാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് അത്രയ്ക്ക് താഴ്ത്തി ടീച്ചർ സാരി ഉടുത്തിരുന്നത് എന്ന് ഉറപ്പായി. ലിസിമ്മ ഇവിടെ വരില്ല എന്നും ടീച്ചർക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.
"ലിസിമ്മ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണല്ലേ?" ടീച്ചർ അർഥം മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"അതെ... ഇനി ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും ഇങ്ങനെ മയങ്ങി കിടക്കും. മരുന്നിന്റെ ഫലമാണ്."
അപ്പോൾ ലിസിമ്മ ഇപ്പോഴൊന്നും വരില്ല എന്ന ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ടീച്ചർ എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊതിപ്പിക്കുന്നത്. രണ്ടും കല്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു:
"ടീച്ചർ ഇങ്ങനെ സാരി ഉടുത്താൽ നല്ല ചന്തമാണ്."
"താങ്ക് യു!!"
"രാവിലെ എന്നെ വിളിക്കാൻ വന്നപ്പോഴും ഇതുപോലെ ആണല്ലോ ഉടുത്തത്... നല്ല ചന്തമായിരുന്നു..."
"ഓഹ്, അപ്പോ രാവിലെയും ശ്രദ്ധിച്ചു... അല്ലേ?"
"ശ്രദ്ധിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ അല്ലെ അങ്ങനെ ഉടുത്തത് ... അപ്പൊ പിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കണ്ടേ?"
"അയ്യെടാ, ആരു പറഞ്ഞു?"
"ആരെങ്കിലും പറയണോ? ഞാൻ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നുമല്ല... എനിക്ക് കാണാനല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ…. എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ താഴ്ത്തി ഉടുത്താൽ പോരെ?"
ടീച്ചറുടെ വയറിലേക്കും പൊക്കിളിലേക്കും നോക്കിക്കൊണ്ടു