Chapter Title : മുനി ടീച്ചർ 4 [Decent]

"അയ്യെടാ, ആരു പറഞ്ഞു?"
"ആരെങ്കിലും പറയണോ? ഞാൻ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നുമല്ല... എനിക്ക് കാണാനല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ…. എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ താഴ്ത്തി ഉടുത്താൽ പോരെ?"
ടീച്ചറുടെ വയറിലേക്കും പൊക്കിളിലേക്കും നോക്കിക്കൊണ്ടു ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു. രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ കൊതിപ്പിക്കരുത് കേട്ടോ ടീച്ചറെ."
"അതിനു നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കൊതിക്കുന്നത്?"
"ടീച്ചറെ ഇങ്ങനെ കണ്ടാൽ എങ്ങനെ കൊതി വരാതിരിക്കും??"
"ഒന്ന് പോടാ കൊതിയാ... നീ ഇത്ര വലിയ കൊതിയനാന്ന് അറിഞ്ഞില്ല."
ഇതും പറഞ്ഞു ടീച്ചർ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും പ്ലേറ്റ് എടുത്തു ബേസിനിൽ കൊണ്ടുപോയി വച്ചു. ടീച്ചറുടെ വടിവൊത്ത നിതംബങ്ങളുടെ ചലനം എന്റെ സിരകളിൽ ഒരായിരം മിന്നൽ പിണരുകൾ പായിച്ചു.
"ഞാൻ കൊതിയൻ തന്നെ. സമ്മതിച്ചു. മുരളി ചേട്ടന്റെ ഒക്കെ ഭാഗ്യം... ആ ഭാഗ്യത്തിന്റെ ഒരു രണ്ടു ശതമാനം കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു... എനിക്ക് അസൂയയാണ് ചേട്ടനോട്."
ഇതിനു ടീച്ചർ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ചേട്ടനെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ടീച്ചർക്ക് എന്തോ ഒരു വിഷമം ഉള്ള പോലെ ഞാൻ വീണ്ടും നോട്ടീസ് ചെയ്തു. എന്തായാലും അതിനെ കുറിച്ച് ഇനി സംസാരിക്കേണ്ട എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
"നിന്റെ ഉറക്കൊക്കെ തീർന്നോ? എന്തൊരു ഉറക്കമായിരുന്നു രാവിലെ... വല്ല മരത്തടിയും വെട്ടിയിട്ട പോലെയായിരുന്നു..."
"യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണമല്ലേ. പിന്നെ, എത്തിയപ്പോ ചെറിയ പണിയുമുണ്ടായിരുന്നു. "
"ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ??"
"എന്താ??"
"എന്നും ഇങ്ങനെ തുണിയില്ലാതെയാണോ ഉറങ്ങാറ്?"
"എന്ത്? തുണിയില്ലാതെയോ? ഞാനോ?"
"അതെ... ആരാ രാവിലെ മുണ്ടെടുത്തു പുതച്ചു തന്നത്? ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലെ?"
"ഒന്ന് പോ ടീച്ചറേ... കളവ്! വെറുതെ കളിയാകാതെ..."
"ഞാൻ